Бас ки ман дилро ба доми ишқи хубон баста ам

بس که من دل را به دام عشق خوبان بسته‌ام

Вази нишоти ишқи хубони тавбаҳо бишкаста ам

وز نشاط عشق خوبان توبه‌ها بشکسته‌ام

Хаста ӯро ки ӯ аз ғамза тир андохта сет

خسته او را که او از غمزه تیر انداخته‌ست

Ман дилу ҷонро ба тири ғамза ӯ хаста ам

من دل و جان را به تیر غمزهٔ او خسته‌ام

Ҳар куҷои шӯридаеро дидаам чун хештан

هر کجا شوریده‌ای را دیده‌ام چون خویشتن

Дӯстиро домани андари доман ӯ баста ам

دوستی را دامن اندر دامن او بسته‌ام

Дӯстонам бар сар коранд дар бозори ишқ

دوستانم بر سر کارند در بازار عشق

Ман чу маъзулон чаро дар гӯша Эй бинишаста ам

من چو معزولان چرا در گوشه‌ای بنشسته‌ام

Чун ба зоҳири бенгарӣ дар кори ман гӯйии магар

چون به ظاهر بنگری در کار من گویی مگر

Бо саломат ҳам нишинам вази маломат руста ам

با سلامت هم نشینم وز ملامت رسته‌ام

Ин саломатро ки ман дорам маломат дар қафост

این سلامت را که من دارم ملامت در قفاست

То на пиндорӣ ки аз доми маломат ҷуста ам

تا نه پنداری که از دام ملامت جسته‌ام

Ту бидон мангар ки ман ақди нишоти хеш ро

تو بدان منگر که من عقد نشاط خویش را

Аз ҷафои дӯстон аз дидагон бигусаста ам

از جفای دوستان از دیدگان بگسسته‌ام

Бош то бар гардани айёми бандади бахти ман

باش تا بر گردن ایام بندد بخت من

Ақдҳои нав ки аз дар сухан пайваста ам

عقدهای نو که از در سخن پیوسته‌ام

Хониш
шморҳ 222 — ъндлӣб