Длбро то номаи азл аз висолат хонда ам

دلبرا! تا نامهٔ عزل از وصالت خوانده‌ام

эй басои хӯн дило каз дида бар рух ронда ам

ای بسا خون دلا کز دیده بر رخ رانده‌ام

Бар нишон ҳаргиз надидам бар дил бе раҳми ту

بر نشان هرگز ندیدم بر دل بی‌رحم تو

Гарчи ҳар тирӣ ки андари ҷаъбаи бад бФшондаҳ ам

گر چه هر تیری که اندر جعبه بُد بفشانده‌ام

Занн мабар ҷоно ки ман баргаштаам аз ошиқӣ

ظن مبر جانا که من برگشته‌ام از عاشقی

ё дил аз дасти ғами ҳиҷрони ту брҳондаҳ ам

یا دل از دست غم هجران تو برهانده‌ام

Зон ҳаме камтар кунам дар ишқи фарёду хурӯш

زان همی کم‌تر کنم در عشق فریاد و خروش

Коташи дилро ба об дидагон биншонада ам

کآتش دل را به آب دیدگان بنشانده‌ام

Ҳақи хизматҳои бисёр маро зойеъ макун

حق خدمت‌های بسیار مرا ضایع مکن

Зон ки рӯзӣ хонда будам гарчи акнӯн ронда ам

زآن که روزی خوانده بودم گر چه اکنون رانده‌ام

Ҳам ту раси фарёди ҳолами ҳурмати дерина ро

هم تو رس فریاد حالم حرمت دیرینه را

Раҳм кун бар ман нигорои зи онкии бас дармонда ам

رحم کن بر من نگارا ز آن که بس درمانده‌ام

Хониш
шморҳ 223 — ъндлӣб