эй ногзрони ақлу ҷонам

ای ناگزران عقل و جانم

Вай ғорат карда ин ва онам

وی غارت کرده این و آنم

эй нақши хаёли ту яқинам

ای نقش خیال تو یقینم

Ваии холи ҷамоли ту гумонам

وی خال جمال تو گمانم

То бо худам аз адам камам кам

تا با خودم از عدم کمم کم

Чун бо ту буми ҳамаи ҷаҳонам

چون با تو بوم همه جهانم

Дар бозам бо ту хештан ро

در بازم با تو خویشتن را

То бо ту бимонам ар бимонам

تا با تو بمانم ار بمانم

Гӯйӣ ки ба дил чаҳ эй чу тирам

گویی که به دل چه‌ای چو تیرم

Пурсӣ ки ба тани кӣии камонам

پرسی که به تن کئی کمانم

Пеши ту ба қалбу қолаб эй ҷон

پیش تو به قلب و قالب ای جان

Онам ки чу ҳар ду ҳарфи онам

آنم که چو هر دو حرف آنم

эй шаклу даҳони ту кам аз нест

ای شکل و دهان تو کم از نیست

Кӣ буд ки кунӣ кам аз даҳонам

کی بود که کنی کم از دهانم

Гар бо ту ба дӯзах андар оем

گر با تو به دوزخ اندر آیم

Ҳқо ки буд ба аз ҷнонм

حقا که بود به از جنانم

То чанд чаҳор мехи дорӣ

تا چند چهار میخ داری

Дар ҳуҷра танг кун Фконм

در حجرهٔ تنگ کن فکانم

То чанд фусурдаи рӯҳи дорӣ

تا چند فسرده روح داری

Дар сояи домани замонам

در سایهٔ دامن زمانم

Бе ҳеҷ бихари марои ҳам аз ман

بی هیچ بخر مرا هم از من

Ҳар чанд броигони гаронам

هر چند برایگان گرانم

Монанди миён худ кунам нест

مانند میان خود کنم نیست

Зеро ки ҳануз дар миёнам

زیرا که هنوز در میانم

Бо тани чаканам на аз заминам

با تن چکنم نه از زمینم

Бо ҷони чаканам на осмонам

با جان چکنم نه آسمانم

Ман соя шудам ту офтобӣ

من سایه شدم تو آفتابی

Як роҳи броӣ то нмонм

یک راه برآی تا نمانم

Бигушоӣ ниқоб то бубинам

بگشای نقاب تا ببینم

Бинмоӣ ҷамол то бидонам

بنمای جمال تا بدانم

Хонанда ту бош сӯии хешам

خواننده تو باش سوی خویشم

То мураккаби паии бурӣдаи ронам

تا مرکب پی بریده رانم

Дар дида ба ҷой дида биншин

در دیده به جای دیده بنشین

То нома но набишта хонам

تا نامهٔ نانبشته خوانم

Ту ошиқ ҳаст ва нест хоҳӣ

تو عاشق هست و نیست خواهی

Бипазир маро ки ман чунонам

بپذیر مرا که من چنانم

Дар дидаи зи бими ғайрати ту

در دیده ز بیم غیرت تو

Акнӯн на сноиими синонам

اکنون نه سناییم سنانم