эй васли ту дастгири маҳҷӯрон

ای وصل تو دستگیر مهجوران

Ҳиҷр ту фузуд ибрати даврон

هجر تو فزود عبرت دوران

Ҳангоми сабӯҳ ва ту чунин ғофил

هنگام صبوح و تو چنین غافل

Ҳқо ки нае бетаи зи маъзӯрон

حقا که نه‌ای بتا ز معذوران

Гар фӯт шавад ҳамеи намоз аз ту

گر فوت شود همی نماز از تو

Бандяш ба дил бисӯз ранҷурон

بندیش به دل بسوز رنجوران

Бархез ва биор ончӣ зу гардад

برخیز و بیار آنچه زو گردد

Чун тавбаи ман хумори махмурон

چون توبهٔ من خمار مخموران

Фарёди зи дасти он гарони ҷонон

فریاد ز دست آن گران جانان

Бе ъоФиаҳи зоҳидӣ ва бе нурон

بی عافیه زاهدان و بی‌نوران

Аз талъатҳо чу рӯй ъФритон

از طلعتها چو روی عفریتان

Аз сблтҳо чу неши занбӯрон

از سبلتها چو نیش زنبوران

Гӯйанд бакӯш то ба мастурӣ

گویند بکوش تا به مستوری

Дар шаҳри шӯй чу мо зи машҳурон

در شهر شوی چو ما ز مشهوران

Наздикии мо талаб кун эй мискин

نزدیکی ما طلب کن ای مسکین

То рӯз қазо набошӣ аз даврон

تا روز قضا نباشی از دوران

Лои валлоҳ агар ман ин кунам ҳаргиз

لا والله اگر من این کنم هرگز

Безорам аз ҷазои моҷўрон

بیزارم از جزای ماجوران

Маълум шумо нест зи нодонӣ

معلوم شما نیست ز نادانی

эй зумраи зоҳидии мағрурон

ای زمرهٔ زاهدان مغروران

Онҷо ки мсири мо буд фардо

آنجا که مصیر ما بود فردا

Беранҷ диҳанд музди муздурон

بی‌رنج دهند مزد مزدوران