Ҷонои з лаб омӯз кунун банда харидан

جانا ز لب آموز کنون بنده خریدن

Каз зулф биёмухтае парда даридан

کز زلف بیآموخته‌ای پرده دریدن

Фарёдрас ӯро ки ба доми ту дарафтод

فریاد رس او را که به دامِ تو درافتاد

ё нест турои мазҳаби фарёд расӣдан ?

یا نیست تو را مذهبِ فریاد رسیدن؟

Мо сабр гузидем ба доми ту ки дар дом

ما صبر گزیدیم به دام تو که در دام

Бечораи шикорӣ хуба гардад з тапидан

بیچاره شکاری خبه گردد ز تپیدن

Акнӯн ки ризои ту ба андӯҳ ту ҷуфтаст

اکنون که رضای تو به اندوه تو جفت‌ست

Андӯҳи ту моро чу шукр шуд ба чашедан

اندوه تو ما را چو شکر شد به چشیدن

Аз бим ба якбор ҳаме хӯрд наёрам

از بیم به یک‌بار همی خورد نیارم

Зеро ки шукр ҳеҷ намонад зи мзидн

زیرا که شکر هیچ نمانَد ز مزیدن

Мо рахти ғарибонаи зи кӯй ту кашидем

ما رَخت غریبانه ز کوی تو کشیدیم

Монадем ба ту онҳамаи кашӣу чмидн

ماندیم به تو آن همه کشّی و چمیدن

Рафтем ба ёди ту сӯии хона ва барадем

رفتیم به یاد تو سوی خانه و بُردیم

Хоки сари Кувайти зи пай серума кашӣдан

خاک سر کویَت ز پیِ سرمه کشیدن

Дар ҳасрати он донаи нори ту дили мо

در حسرت آن دانهٔ نار تو دل ما

Ҳқо ки чу норст ба ҳангоми кафидан

حقّا که چو نارست به هنگام کفیدن

Ёд оядат он омадан мо ба сари кӯй

یاد آیدت آن آمدن ما به سر کوی؟

Дуздида дар он дидаи шӯхати нгридн ?

دزدیده در آن دیدهٔ شوخت نگریدن؟

эй роҳати он бод ки аз назд ту ояд

ای راحتِ آن باد که از نزد تو آید

Пайғоми ту орад бар мо вақти бзидн

پیغام تو آرد بر ما وقت بزیدن

Ваон тайрагарӣ кардан ва дар роҳи нишастан

وان طیره‌گری کردن و در راه نشستن

Ваон сангдилӣ кардан ва дар ҳуҷра давидан

وان سنگ‌دلی کردن و در حجره دویدن

Моро ғараз аз ишқи ту эй моҳ , рахт буд

ما را غرض از عشق تو ای ماه، رُخت بود

Худ чист шмнро ғараз аз бут гиравидан

خود چیست شَمَن را غرض از بت گرویدن؟

Моро фалак аз дидаи ҳамеи хост ҷудо кард

ما را فلک از دیده همی خواست جدا کرد

Брхираҳ набӯд он ду се шаби чашм паридан

بر خیره نبود آن دو سه شب چشم پریدن

Зин рӯй ки бар хоки сари кӯй ту хусбад

زین روی که بر خاک سر کوی تو خسبد

Мавлои саги кӯии туами вақт гузидан

مولای سگ کوی توام وقت گزیدن

Зинҳор каёнанд ба зери хами зулфат

زنهار کیانند به زیر خم زلفت

Зинҳор ба ҳаш бош гуҳи зулф баридан

زنهار به هش باش گه زلف بریدن

Бишинав сухани мо зи ҳарифон ба зарифӣ

بشنو سخن ما ز حریفان به ظریفی

Корзди сухани бандаи сенаеи бшнидн

کاَرزد سخن بندهْ سنایی بشنیدن

Пеш ва бар мо зи орзӯии чашм чу оҳӯат

پیش و بر ما ز آرزوی چشم چو آهوت

Чун пушт палангаст зи хуноба чакидан

چون پشت پلنگ‌ست ز خونابه چکیدن

Оромишу ромиши ҳама дар суҳбат халқаст

آرامش و رامش همه در صحبت خلق‌ست

эй оҳўк аз сари бунаи ин хуй рамидан

ای آهوَک از سر بنه این خوی رمیدن

Кӯҳӣаст ғами ишқи ту мўиисти тани ман

کوهی‌ست غم عشق تو مویی‌ست تن من

Ҳаргиз натавон кӯҳ ба як мӯӣ кашӣдан

هرگز نتوان کوه به یک موی کشیدن

Мо бандагӣ хеш намудем валикин

ما بندگی خویش نمودیم ولیکن

Хуии бади ту банда надонист харидан

خویِ بدِ تو بنده ندانست خریدن