эй мӯниси ҷони ман хаёли ту

ای مونسِ جانِ من، خیال تو

Хуштар зи ҷаҳони ҷони висоли ту

خوش‌تر ز جهان جان وصال تو

Ҷонҳои муқаддаси хирадмандон

جان‌های مقدس خردمندان

Саргашта ба пеши зулфу холи ту

سرگشته به پیش زلف و خال تو

Кас нест ба бедилии назири ман

کس نیست به بیدلی نظیر من

Чун нест ба дилбарии ҳам?или ту

چون نیست به دلبری همال تو

Гар сӯрати ишқу ҳасан кас бинад

گر صورت عشق و حسن کس بیند

Он мисли манаст бо хаёли ту

آن مثل من است با خیال تو

Лекин чаҳ кунам чу оядам хуш тар

لیکن چه کنم چو آیدم خوش‌تر

Аз ҳоли ҷаҳони ҳамаи маҳоли ту

از حال جهان همه محال تو؟

Ҳар чанд ҳамеша тнгдл бошам

هر چند همیشه تنگدل باشم

Аз тири ду чашми бади сголи ту

از تیر دو چشم بد‌سگال تو

Хурсанд шавам чу гӯйӣам як раҳ

خرسند شوم چو گویی‌ام یک ره

эй хаста чигуна буд ҳоли ту ?

«ای خسته! چگونه بود حال تو‌؟»

Ҳастам ба ҷуволи ишваи ?ути доим

هستم به جوال عشوه‌ات دائم

Ваон кист ки нест дар ҷуволи ту ?

وآن کیست که نیست در جوال تو‌؟