Гар бигӯе ошиқӣ бо мо ҳам аз як хона Эй
گر بگویی عاشقی با ما هم از یک خانهای
Бо ҳамаи каси ошно бо мо чаро бегона Эй
با همه کس آشنا با ما چرا بیگانهای
Мо чу андари ишқи ту икрўиаҳ чун ойӣна ем
ما چو اندر عشق تو یکرویه چون آیینهایم
Ту чаро дар дӯстӣ бо мо ду сар чун шона Эй
تو چرا در دوستی با ما دو سر چون شانهای
Шамъи худ хуонеи ҳамеи моро ва мо дар пеши ту
شمع خود خوانی همی ما را و ما در پیش تو
Пас турои пурвои ҷон аз чистгар парвона Эй
پس ترا پروای جان از چیست گر پروانهای
Ҷуз ба умрӣ дар раҳи мо рост натавон рафт аз онк
جز به عمری در ره ما راست نتوان رفت از آنک
Ҳамчуи фарзини каҷрави дар роҳи нофарзона Эй
همچو فرزین کجروی در راه نافرزانهای
Ошиқӣ аз банди ақлу офият ҷустан буд
عاشقی از بند عقل و عافیت جستن بود
Гар чунинӣ ошиқии вари нестии девона Эй
گر چنینی عاشقی ور نیستی دیوانهای
Зон зи васли мо надории икдми осоиш ки ту
زان ز وصل ما نداری یکدم آسایش که تو
Рӯзу шаби савдои худ ронии дамии моро на Эй
روز و شب سودای خود رانی دمی مارا نهای
Ёрат эй бут садр дорад зон азизаст ва ту зон
یارت ای بت صدر دارد زان عزیزست و تو زان
Дар лагади кӯби ҳамаи халқӣ ки дарастона Эй
در لگد کوب همه خلقی که در استانهای
Ҳар куҷо саҳрост гарм ва равшанаст аз офтоб
هر کجا صحراست گرم و روشنست از آفتاب
Ту аз он дар сояи мондстӣ ки андари хона Эй
تو از آن در سایه ماندستی که اندر خانهای
Ту барои мо ба гирди доми мо гардӣ валек
تو برای ما به گرد دام ما گردی ولیک
Доми моро дона Эй ҳаст ва ту марди дона Эй
دام ما را دانهای هست و تو مرد دانهای
Бар худии ошиқ на бар мо эй сенаеи баҳри онк
بر خودی عاشق نه بر ما ای سنایی بهر آنک
Рӯзу шаби марди фусуну шӯъбадау афсона Эй
روز و شب مرد فسون و شعبده و افسانهای