Зон чашми пар аз хумори сармаст

زان چشم پر از خمار سرمست

Пар хӯн дорам ду дидаи пайваст

پر خون دارم دو دیده پیوست

Андари аҷабам ки чашми он моҳ

اندر عجبم که چشم آن ماه

Нохӯрдаи шароб чун шавад маст

ناخورده شراب چون شود مست

ё бар дили хаста чун занад тир

یا بر دل خسته چون زند تیر

Бедасту камону қабзау шаст

بی دست و کمان و قبضه و شست

Баси кас ки зи ишқи ғамза ӯ

بس کس که ز عشق غمزهٔ او

Зуннор чаҳор кард бар баст

زنار چهار کرد بر بست

Барад ӯ дили ошиқони офоқ

برد او دل عاشقان آفاق

Печанд бар он ду зулф чун шаст

پیچند بر آن دو زلف چون شست

Чун донист ӯ ки фитна бар хост

چون دانست او که فتنه بر خاست

Мутаворӣ шуд ба хона бинишаст

متواری شد به خانه بنشست

Як шаҳри азу ғарив доранд

یک شهر ازو غریو دارند

Зон нест шигифти ҷой он ҳаст

زان نیست شگفت جای آن هست

Доранд ба пои дили азуи банд

دارند به پای دل ازو بند

Доранд ба фарқи сари азуи даст

دارند به فرق سر ازو دست

То азми ҷафо дуруст кард ӯ

تا عزم جفا درست کرد او

Дасти ҳама ошиқонаш бишикаст

دست همه عاشقانش بشکست

Хониш
шморҳ 43 — ъндлӣб