То хаёли он бути қассоб дар чашм ман аст

تا خیال آن بت قصاب در چشم من است

Зини сабаби чашмам ҳамеша ҳамчуи рӯйиш равшан аст

زین سبب چشمم همیشه همچو رویش روشن است

То бидидам домани пари хунаши чашми ман зи ашг

تا بدیدم دامن پر خونش چشم من ز اشگ

Бар гиребон дорам ончи он моҳро бар доман аст

بر گریبان دارم آنچ آن ماه را بر دامن است

Ҷой дорад дар дили пари хӯнами он дилбари муқӣм

جای دارد در دل پر خونم آن دلبر مقیم

Ҷомаи пар хӯн бошад он касро ки дар хӯн маскан аст

جامه پر خون باشد آن کس را که در خون مسکن است

Бо ман аз рӯй табиат гар наёмизад равост

با من از روی طبیعت گر نیامیزد رواست

Аз барои онкии ман дар об ва ӯ дар равған аст

از برای آنکه من در آب و او در روغن است

Гар забон бо ман надорад чарб ҳам набӯд аҷаб

گر زبان با من ندارد چرب هم نبود عجب

Кончаҳ ӯро дар забон боист дар пероҳан аст

کانچه او را در زبان بایست در پیراهن است

Ҷони оромиш ҳаме бахшад ҷаҳониро ба лутф

جان آرامش همی بخشد جهانی را به لطف

Гарчи кораши ҳамчуи гардуни куштани сет ва бастан аст

گرچه کارش همچو گردون کشتن‌ست و بستن است

Аз тариқ хосият бигурезад аз оҳани парӣ

از طریق خاصیت بگریزد از آهن پری

Он прирўӣ аз шигарфии рӯзу шаб бо оҳан аст

آن پریروی از شگرفی روز و شب با آهن است

Ҳар ғамиро ӯ зи ман ҷонӣ ба дил хоҳад ҳаме

هر غمی را او ز من جانی به دل خواهد همی

Пас бад-ӣни қимати мар ӯро як ҷаҳони ҷон бар ман аст

پس بدین قیمت مر او را یک جهان جان بر من است

Тарсами он ороми дил бо ман нагардад ром аз онк

ترسم آن آرام دل با من نگردد رام از آنک

Кӯдакии баси тунди хуйу карае бас тавсан аст

کودکی بس تند خوی و کره‌ای بس توسن است

Бар висолаши дил ҳаме натавон ниҳод аз баҳри онк

بر وصالش دل همی نتوان نهاد از بهر آنک

Гар марои рӯзӣ азу сураст солӣ шеван аст

گر مرا روزی ازو سورست سالی شیون است

Ҳар чаҳ зон хуршед рӯ ояд ҳама додасту адл

هر چه زان خورشید رو آید همه دادست و عدل

Ҷаври мо зини гунбади фирӯза беравзан аст

جور ما زین گنبد فیروزهٔ بی روزن است

Ҳар замони ҳиҷрон нав зояд ҷаҳон аз баҳри ман

هر زمان هجران نو زاید جهان از بهر من

Худ ҷаҳони гӯйӣ ба ҳиҷри ошиқон обистан аст

خود جهان گویی به هجر عاشقان آبستن است

Ҷомаҳои ҷони ҳамеи дузами зи васлаш то маро

جامه‌های جان همی دوزم ز وصلش تا مرا

Тан чу тори ресмону дил чу чашм сӯзан аст

تن چو تار ریسمان و دل چو چشم سوزن است

Аз пас ҳиҷрони фаровон чун надидам дар раҳаш

از پس هجران فراوان چون ندیدم در رهش

Он бутиро кофти офоқу фитна барзан аст

آن بتی را کافت آفاق و فتنهٔ برزن است

Гуфтам эй ҷон аз паии як васли чандин ҳиҷр чист

گفتم ای جان از پی یک وصل چندین هجر چیست

Гуфт ман қассобами ӣнҷои гирди рон бо гардан аст

گفت من قصابم اینجا گرد ران با گردن است

Гарчи бошад бо сенае чун гули раънои ду рӯй

گرچه باشد با سنایی چون گل رعنا دو روی

Дар саноӣ ӯ сенаеи даҳ забон чун сӯсан аст

در ثنای او سنایی ده زبان چون سوسن است