Ҳар ки зини пеш буд амири сухан

هر که زین پیش بود امیر سخن

Аз амир сахо шуданд азиз

از امیر سخا شدند عزیز

Ту ҳамаи рӯзи гирди он гардӣ

تو همه روز گرد آن گردی

Ки ба наздикашон зарасту пашиз

که به نزدیکشان زرست و پشیز

Дастаи гул бар касе чаҳ барӣ

دستهٔ گل بر کسی چه بری

Ки фурушад ба кӯйҳо гашниз

که فروشد به کویها گشنیز

Перҳан зон тамаъ макун ки зи ҳирс

پیرهن زان طمع مکن که ز حرص

Дуздад аз ҷомаи падари тириз

دزدد از جامهٔ پدر تیریز

Баҳри дҳлизбони чгўиии шеър

بهر دهلیزبان چگویی شعر

Ки Бамоне чу кафш дар даҳлез

که بمانی چو کفش در دهلیز

Бӯса бар лаби диҳии шукри ёбӣ

بوسه بر لب دهی شکر یابی

Бӯса бар куни диҳӣ чаҳ ёбии тез

بوسه بر کون دهی چه یابی تیز