Чанд рӯзии дарин ҷаҳон будам

چند روزی درین جهان بودم

Бар сари хоки боди паймӯдам

بر سر خاک باد پیمودم

Бдўидми басӣ ва дидам ранҷ

بِدْویدم بسی و دیدم رنج

Як шаб аз ози хеши нғнўдм

یک شب از آز خویش نغنودم

На якеро ба хашм кардам ҳаҷв

نه یکی را به خشم کردم هجو

На якеро ба тамаъи бстўдм

نه یکی را به طمع بستودم

Ба ҳаво ва ба шаҳвати нафасӣ

به هوا و به شهوت نفسی

Ҷони покизаро нёлўдм

جان پاکیزه را نیالودم

Ҳар замонӣ ба тамаъи осоиш

هر زمانی به طَمْع آسایش

Ранҷ бар хештани ниФзўдм

رنج بر خویشتن نیفزودم

Ва охирам чун аҷал фароз омад

و آخِرم چون اجل فراز آمد

Рафтаму тухми куштаи бадрӯдам

رفتم و تخم کشته بدرودم

Ёр шуд гавҳарам ба гавҳари хеш

یار شد گوهرم به گوهر خویش

Бози рустами зи ранҷ ва осудам

باز رستم ز رنج و آسودم

Ман надонам ки ман куҷо рафтам

من ندانم که من کجا رفتم

Кас надонад ки ман куҷо будам

کس نداند که من کجا بودم