Чун ман барраи сухан дарун оем
چون من بره سخن درون آیم
Хоҳам ки қасидае бёроим
خواهم که قصیدهای بیارایم
Эзад донад ки ҷони мискин ро
ایزد داند که جان مسکین را
То чанд ъно ва ранҷ фармоем
تا چند عنا و رنج فرمایم
Сад бор ба уқда дар шавад то ман
صد بار به عقده در شود تا من
Аз иддаи як сухан бурун оем
از عدهٔ یک سخن برون آیم
Гуфта будӣ ки ҷбаҳ Эй бидиҳам
گفته بودی که جبهای بدهم
Вази тақозои сарди ту барҳам
وز تقاضای سرد تو برهم
Чун бидидам сухани мусҳаф буд
چون بدیدم سخن مصحف بود
Гуфта будӣ ки ҳуба Эй надаҳум
گفته بودی که حبهای ندهم