Мо фарши бузургӣ ба ҷаҳон боз кашидем

ما فرش بزرگی به جهان باز کشیدیم

Сад гӯнаи шароб аз каф иқбол чашидем

صد گونه شراب از کف اقبال چشیدیم

Он ҷой ки Аброр нишастанд нишастем

آن جای که ابرار نشستند نشستیم

Ваон роҳ ки аҳрор гузиданд гузидем

وان راه که احرار گزیدند گزیدیم

Гӯши худу гӯши ҳама ороста кардем

گوش خود و گوش همه آراسته کردیم

Аз баси сухани хуб ки гуфтем ва шунидем

از بس سخن خوب که گفتیم و شنیدیم

Аз рӯй сахои ҳосили даҳ малик бидодем

از روی سخا حاصل ده ملک بدادیم

Бо асби шарафи манзил на чарх буридем

با اسب شرف منزل نه چرخ بریدیم

Ногоҳ бузади мқръаҳи марги замона

ناگاه بزد مقرعهٔ مرگ زمانه

Мо ноӣ равони рӯи сӯии уқбои бдмидим

ما نای روان رو سوی عقبی بدمیدیم

Дидем ки дар ӯҳдаи сад гӯна ваболем

دیدیم که در عهدهٔ صد گونه وبالیم

Худро ба яке ҷони зи ҳама боз харидем

خود را به یکی جان ز همه باز خریدیم

Пас ҷумла бидонед ки дар олами подош

پس جمله بدانید که در عالم پاداش

Онҳо ки дарин роҳ бидодем бидидем

آنها که درین راه بدادیم بدیدیم

Доданд муҷозот ба бандӣ ки кушодем

دادند مجازات به بندی که گشادیم

Карданд мукофот ба ранҷӣ ки кашидем

کردند مکافات به رنجی که کشیدیم

Моро ҳамаи мақсӯд ба бахшоиши ҳақ буд

ما را همه مقصود به بخشایش حق بود

Алмнҳллаҳ ки ба мақсӯд раседем

المنةلله که به مقصود رسیدیم