эй ълоиӣ бибин ва нек бибин

ای علایی ببین و نیک ببین

Ки замонаи стмгристи азим

که زمانه ستمگریست عظیم

Гуҳи з чӯбӣ кунад дамандаи шнкҷ

گه ز چوبی کند دمنده شنکج

Гуҳи зи гӯсолае худои Карим

گه ز گوساله‌ای خدای کریم

Ҳар кро фазл нест ним пашиз

هر کرا فضل نیست نیم پشیز

Ба шутури вор сов дораду сим

به شتر وار ساو دارد و سیم

Вонкаҳ чун теғи ҷони рубой аз фазл

وانکه چون تیغ جان ربای از فضل

Мӯиро чун қалам кунад ба ду ним

موی را چون قلم کند به دو نیم

Ба худоӣ ар харонаш бигузоранд

به خدای ار خرانش بگذارند

Бе ду донги сияҳ бар охури тим

بی دو دانگ سیه بر آخور تیم

ӣнҳамаи қисса ва ҳикоят чист

اینهمه قصه و حکایت چیست

Винҳмаҳи ишвау тғлбу бим

وینهمه عشوه و تغلب و بیم

Ба биҳишт худоӣ нагузоранд

به بهشت خدای نگذارند

Безару сими тоъатии зи раҳим

بی زر و سیم طاعتی ز رحیم

Шоироне ки пеш азин буданд

شاعرانی که پیش ازین بودند

Ҳама воло баданду роду ҳаким

همه والا بدند و راد و حکیم

Боз дар рӯзгори давлати мо

باز در روزگار دولت ما

Ҳама мأбўн шуданду дун ва лӣем

همه مأبون شدند و دون و لییم

Ба ду шеъри ракики номавзун

به دو شعر رکیک ناموزون

Ки бихонанд зи гуфтҳои қадим

که بخوانند ز گفتهای قدیم

Куни фарохии ҳаким ва хоҷа шавад

کون فراخی حکیم و خواجه شود

Чехияанд ранҷи бурдани таълим

چکند رنج بردن تعلیم

Лоҷарами ҳурматӣ падед ояд

لاجرم حرمتی پدید آید

Шоиронро ба гирди ҳафт иқлӣм

شاعران را به گرد هفت اقلیم

Ки ба панҷоҳ мадҳашони мамдуҳ

که به پنجاه مدحشان ممدوح

Надиҳад дар ду соли нонеи ним

ندهد در دو سال نانی نیم