Омад он раги зани Масеҳи параст
آمد آن رگ زن مسیح پرست
Теғи алмоси гавани гирифта ба даст
تیغ الماس گون گرفته به دست
Курсӣ афганд ва бар нишаст бар ӯ
کرسی افگند و بر نشست بر او
Бозуии хоҷа амид бибаст
بازوی خواجهٔ عمید ببست
Неши дармонд ва гуфт : « ъзи алӣ »
نیش درماند و گفت: «عز علی»
Ин чунин дастро наёбад хаст
این چنین دست را نیابد خست
Сари фурӯи бараду бӯса Эй додаш
سر فرو برد و بوسهای دادش
Хӯн баборед аз ду дида ба ташт
خون ببارید از دو دیده به طشت