Маро ба ғазнӣн бисёр дӯстон буданд

مرا به غزنین بسیار دوستان بودند

Ба номае зи ман он қавмро наомад ёд

به نامه‌ای ز من آن قوم را نیامد یاد

Магар ки ҷумла бамурданд ва низ шояд буд

مگر که جمله بمردند و نیز شاید بود

Худои ъзўҷли ҷумларо биёмурзод

خدای عزوجل جمله را بیامرزاد