Чаҳ мумсикӣ ки зи ҷӯади ту қатра Эй начакад

چه ممسکی که ز جود تو قطره‌ای نچکد

Агар дар об касе ҷома ту бартобад

اگر در آب کسی جامهٔ تو برتابد

Ба маҷлисӣ ки ту бошӣ з бухл нагузорӣ

به مجلسی که تو باشی ز بخل نگذاری

Ки родмардӣ аз он садр некуӣ ёбад

که رادمردی از آن صدر نیکویی یابد

Ба абри бршдаҳи Монии баланд ва бе борон

به ابر برشده مانی بلند و بی‌باران

Кадоми зоиру шоири сӯии ту бишитобад

کدام زایر و شاعر سوی تو بشتابد

Кӯ худ наборӣ ва бар ҳеҷ халқ нагузорӣ

کو خود نباری و بر هیچ خلق نگذاری

Мари офтоби фалакро ки бар касе тобад

مر آفتاب فلک را که بر کسی تابد