Сурхи гӯйӣ ҳамеша ғур бошад

سرخ گویی همیشه غر باشد

Шабаҳ аз лаъл поктар бошад

شبه از لعل پاکتر باشد

Ин чунин жож назд ҳар оқил

این چنین ژاژ نزد هر عاقل

Сухании сахт мухтасар бошад

سخنی سخت مختصر باشد

Лаъли маснӯъи офтоб буд

لعل مصنوع آفتاب بود

Шишаи маснӯъи шиша гар бошад

شیشه مصنوع شیشه‌گر باشد

Сурх агар нест пас бар ҳар ақл

سرخ اگر نیست پس بر هر عقل

Сухани мртзо дигар бошад

سخن مرتضا دگر باشد

Чун ба як ҷои рустаи сурху сиёҳ

چون به یک جای رسته سرخ و سیاه

Сурхи пайваста бар зибр бошад

سرخ پیوسته بر زبر باشد

Ман чаҳ гӯям ки худ ба ҳар мактаб

من چه گویم که خود به هر مکتب

Кӯдаконро азин хабар бошад

کودکان را ازین خبر باشد

Чун ки сурхи сети асли умр ба дӯст

چون که سرخ‌ست اصل عمر به دوست

Ҷояши андари дил ва ҷигар бошад

جایش اندر دل و جگر باشد

Чун сияҳи гашти ҳам дарин ду макон

چون سیه گشت هم درین دو مکان

Асли девонагӣ ва шар бошад

اصل دیوانگی و شر باشد

Зер лаъласт лоларо сияҳӣ

زیر لعلست لاله را سیهی

Дўдкии хуштар аз шарар бошад

دودکی خوشتر از شرر باشد

Илми субҳ сурх омад аз онк

علم صبح سرخ آمد از آنک

Бар сипоҳи шабаш зафар бошад

بر سپاه شبش ظفر باشد

Сияҳӣ бениҳод ва бе маънӣ

سیهی بی‌نهاد و بی‌معنی

Зон зи ту халқ бар ҳазар бошад

زان ز تو خلق بر حذر باشد

Назд мо ин чунин сияҳ ки туе

نزد ما این چنین سیه که تویی

Мард набӯд ки . . . Хар бошад

مرد نبود که ... خر باشد

Рӯзи казин феъли зишти рӯзи қазо

روز کزین فعل زشت روز قضا

Науммат аз ту сиёҳ тар бошад

نامت از تو سیاه‌تر باشد

Пшк чун ту буд чу хушк шавад

پشک چون تو بود چو خشک شود

Машк чун ман буд чу тар бошад

مشک چون من بود چو تر باشد