Содот ба як бор ҳама маҳҷӯранд

سادات به یک بار همه مهجورند

Каз сояи ҳишмати ту меҳтар давранд

کز سایهٔ حشمت تو مهتر دورند

Аз ғояти меҳри ту ба дил ранҷуранд

از غایت مهر تو به دل رنجورند

Гар шукр ту гӯйанд ба ҷон маъзӯранд

گر شکر تو گویند به جان معذورند