Ҳар чанд буд мардуми донои дарвеш

هر چند بود مردم دانا درویش

Сад раҳ буд аз тавонгари нодон беш

صد ره بود از توانگر نادان بیش

Инро бишавади ҷоҳ чу шуд мол аз пеш

این را بشود جاه چو شد مال از پیش

Ва он шод буд мудом аз дониши хеш

و آن شاد بود مدام از دانش خویش