Дай омаданӣ ба ҳайрат аз манзили хеш

دی آمدنی به حیرت از منزل خویش

Имрӯзи қарорӣ на ба кори дили хеш

امروز قراری نه به کار دل خویش

Фардои шуданӣ ба чизе аз ҳосили хеш

فردا شدنی به چیزی از حاصل خویش

Пас ман чаҳ даҳуми нишони зи обу гули хеш

پس من چه دهم نشان ز آب و گل خویش