Чун ман ба худӣ наомадам рӯзи нахуст

چون من به خودی نیامدم روز نخست

Гар ғам хӯрам аз баҳр шудан ноед чуст

گر غم خورم از بهر شدن ناید چست

Ҳар чанд раҳеи асир дар қабза туаст

هر چند رهی اسیر در قبضهٔ توست

Зин омад ва шуд ризои ту бояд ҷуст

زین آمد و شد رضای تو باید جست