Бар ман фалак ар даст ҷафо густардаст

بر من فلک ار دست جفا گستردست

Шояд ки басии вафо ва хӯбӣ кардаст

شاید که بسی وفا و خوبی کردست

Имрӯз ба меҳнатам аз он аз сару даст

امروز به محنتم از آن از سر و دست

То дард ҳамон хӯрд ки софӣ хӯрдаст

تا درد همان خورد که صافی خوردست