Чун дид марои рухонаш чун гули бушковат
چون دید مرا رخانش چون گل بشکفت
Он дидаи нимхўобш аз шарм бихуфт
آن دیدهٔ نیمخوابش از شرم بخفت
Гуфто ки махӯр ғам ки шӯй бо мо ҷуфт
گفتا که مخور غم که شوی با ما جفت
Қурбони чунон лаб ки чунон донад гуфт
قربان چنان لب که چنان داند گفت