эй қавми азин сарои ҳаводис гузар кунед

ای قوم ازین سرای حوادث گذر کنید

Хезеду сӯии олами алавӣ сафар кунед

خیزید و سوی عالم علوی سفر کنید

Як сар биппар ҳиммати азин домгоҳи дев

یک سر بپر همت ازین دامگاه دیو

Чун мурғ бар парида мақар бар қамар кунед

چون مرغ بر پریده مقر بر قمر کنید

То кӣ зи баҳри тарбияти ҷисми тира рӯй

تا کی ز بهر تربیت جسم تیره‌روی

Ҷонро ҳбо кунеду хирадро ҳадар кунед

جان را هبا کنید و خرد را هدر کنید

Ҷонӣ камол ёфта дар пардаи шумо

جانی کمال یافته در پردهٔ شما

Вонгаҳи шумо ҳадиси тан мухтасар кунед

وانگه شما حدیث تن مختصر کنید

Ъисо нишаста пеши шумо ва онгаҳ аз ҳавас

عیسا نشسته پیش شما و آنگه از هوس

Дилатон диҳад ки бандагии сам хар кунед

دلتان دهد که بندگی سم خر کنید

То кӣ машому кому лабу чашму гӯш ро

تا کی مشام و کام و لب و چشم و گوش را

Ҳар рӯзи шоҳроҳ дигар шӯр ва шар кунед

هر روز شاهراه دگر شور و شر کنید

Бар боми ҳафтумин фалак бар шавед агар

بر بام هفتمین فلک بر شوید اگر

Як лаҳзаи қасд бастан ин панҷ дар кунед

یک لحظه قصد بستن این پنج در کنید

Молӣ ки поймол азизон ҳазратаст

مالی که پایمال عزیزان حضرتست

Онро ҳамеи зи ҳирс чаро тоҷ сар кунед

آن را همی ز حرص چرا تاج سر کنید

Хоҳед то шавед пазироӣ дар лутф

خواهید تا شوید پذیرای در لطف

Худро ба сони ҷазаъу садафи кӯр ва кар кунед

خود را به سان جزع و صدف کور و کر کنید

Ин рӯҳҳои поки дарин тӯдаҳои хок

این روحهای پاک درین توده‌های خاک

То кӣ чунин чу аҳли сқр мустақар кунед

تا کی چنین چو اهل سقر مستقر کنید

Аз ҳоли он сарои ҷалол аз забони ҳол

از حال آن سرای جلال از زبان حال

Вомондагони ҳирсу ҳасадро хабар кунед

واماندگان حرص و حسد را خبر کنید

Варна зи осмони хиради офтоби вор

ورنه ز آسمان خرد آفتاب‌وار

Ин хокро ба мартабаи ёқӯт ва зар кунед

این خاک را به مرتبه یاقوت و زر کنید

Дерӣаст то сипедаи маҳшари ҳамеи дамад

دیریست تا سپیدهٔ محشر همی دمد

эй зиндаи зодагони сари азин хоки бркнид

ای زنده زادگان سر ازین خاک برکنید

Дар хоки лаъли зар шудаи ҳаргиз надида ед

در خاک لعل زر شده هرگز ندیده‌اید

Дар гӯри ин ҷавони гиромӣ назар кунед

در گور این جوان گرامی نظر کنید

Мерай ки то бар аҳли маъонии амир буд

میری که تا بر اهل معانی امیر بود

земонаш тоҷ буд вази ақлаши сарир буд

ز ایمانش تاج بود وز عقلش سریر بود

Райш на рой буд ки садри сипеҳр буд

رایش نه رای بود که صدر سپهر بود

Рӯйиш на рӯй буд ки бадари мунир буд

رویش نه روی بود که بدر منیر بود

Бо хасми эътиқоди забонаш чу теғ буд

با خصم اعتقاد زبانش چو تیغ بود

Дар роҳи иҷтиҳоди гумонаш чу тир буд

در راه اجتهاد گمانش چو تیر بود

Нафасаш чу феъли ақл маъонӣ намой буд

نفسش چو فعل عقل معانی نمای بود

Табъаш чу зоти нафаси маъонипазир буд

طبعش چو ذات نفس معانی‌پذیر بود

Дар қабзу басти лутфи сиёсат ба роҳи дайн

در قبض و بسط لطف سیاست به راه دین

Чун маркази муҳӣту ҳавои асир буд

چون مرکز محیط و هوای اثیر بود

Дар шаръ чун бунафшаи ду то буду рости рӯ

در شرع چون بنفشه دو تا بود و راست رو

Дар ақл чун шукуфаи ҷавон буду пер буд

در عقل چون شکوفه جوان بود و پیر بود

Бозуии хасми пеши забон чу ханҷараш

بازوی خصم پیش زبان چو خنجرش

Безӯр чун ба бурҷи камони ҷурми тир буд

بی زور چون به برج کمان جرم تیر بود

Дар ҳалу ақди нукта дар ҳади шаръу шеър

در حل و عقد نکته در حد شرع و شعر

Онҷои аўқлидсу ӣнҷои ҷрир буд

آنجای اوقلیدس و اینجا جریر بود

Як чанд агар зи ҷаври замин дар газанд буд

یک چند اگر ز جور زمین در گزند بود

Як рӯз агар зи даври замон дар зҳир буд

یک روز اگر ز دور زمان در زحیر بود

Зини ҷо ғариб рафтгар онҷои қариб буд

زین جا غریب رفت گر آنجا قریب بود

Зини ҷо асир рафтгар онҷои амир буд

زین جا اسیر رفت گر آنجا امیر بود

Андари тавили аҳмқӣӣ буд аз он сабаб

اندر طویل احمقئی بود از آن سبب

Умраш чу даст ва чу амл ӯ қсир буд

عمرش چو دست و چو امل او قصیر بود

Буришад бар он шаҷар ки ба бустони ғайб буд

برشد بر آن شجر که به بستان غیب بود

Шуд сӯии он самар ки ба ҷӯии замир буд

شد سوی آن ثمر که به جوی ضمیر بود

Беком ӯ замона ва бо ком ӯ замин

بی کام او زمانه و با کام او زمین

Бустони сайр буд на пистони шер буд

بستان سیر بود نه پستان شیر بود

Аз дасти худ замонаи мар ӯро ба макру фан

از دست خود زمانه مر او را به مکر و فن

Лўзинаҳ дод лек даруни сӯаши сайр буд

لوزینه داد لیک درون سوش سیر بود

Аз накбати замонау ҳолу маҳол ӯ

از نکبت زمانه و حال و محال او

То чанд гӯям эй маи даии моҳу ҳол ӯ

تا چند گویم ای مه دی ماه و حال او

Худ дар камоли чарх на баси об ва равшанӣаст

خود در کمال چرخ نه بس آب و روشنیست

эй хоки тира бар сари чарху камол ӯ

ای خاک تیره بر سر چرخ و کمال او

Хӯн фано бирехта кӯи рехти хӯн ӯ

خون فنا بریخته کو ریخت خون او

Дасти адами шикаста ки ӯ кунад бол ӯ

دست عدم شکسته که او کند بال او

Бебарг монад дайн чу фурӯи рехти шох ӯ

بی برگ ماند دین چو فرو ریخت شاخ او

Бе миваи гашти ҷон чу ниҳон шуд ҷамол ӯ

بی میوه گشت جان چو نهان شد جمال او

Ху бо камол ӯу шриФои калом ӯ

خو با کمال او و شریفا کلام او

Схтои фироқ ӯу ъзизои висол ӯ

سختا فراق او و عزیزا وصال او

Ғбно ва андҳо зи всоқу васиқ ӯ

غبنا و اندها ز وثاق و وثیق او

Дардоу ҳсртои зи фироқи ҷамол ӯ

دردا و حسرتا ز فراق جمال او

То зинда буд қобили дайн буд шахс ӯ

تا زنده بود قابل دین بود شخص او

Чун рафт гашти қобили имони хаёл ӯ

چون رفت گشت قابل ایمان خیال او

Бинвишт бар саҳифаи рӯз аз саводи шаб

بنوشت بر صحیفهٔ روز از سواد شب

Мсрътарин дабири фалаки як маҷол ӯ

مسرع‌ترین دبیر فلک یک مجال او

Чун дид кин сарой наярзад ба ним ҷӯ

چون دید کین سرای نیرزد به نیم جو

Зон чун харон аср нашуд дар ҷувол ӯ

زان چون خران عصر نشد در جوال او

Айни Муҳамадяши алиф дор шуд ба асл

عین محمدیش الف‌دار شد به اصل

Ин ҷо бимонад мему ҳ ва мему дол ӯ

این جا بماند میم و ح و میم و دال او

Дар олам наҷот хиромед ва боз раст

در عالم نجات خرامید و باز رست

Аз нанги нафаси нотиқау қилу қол ӯ

از ننگ نفس ناطقه و قیل و قال او

Озод гашта рӯҳи латифаш чу ошиқон

آزاد گشته روح لطیفش چو عاشقان

Аз ақлу қол ӯ вази афлоку ҳол ӯ

از عقل و قال او وز افلاک و حال او

Танҳо шудан азин ҳам танҳо чаҳ ғам чу ҳаст

تنها شدن ازین هم تن‌ها چه غم چو هست

Бо рӯҳ ӯ чу ҳур нишаста хисол ӯ

با روح او چو حور نشسته خصال او

Чарх ар фурӯи шикасти садафро фурӯи шикаст

چرخ ار فرو شکست صدف را فرو شکست

ӯро чу даст бар гуҳари лоязол ӯ

او را چو دست بر گهر لایزال او

эй бенят ту туъмаи сарфи замон шуда

ای بنیت تو طعمهٔ صرف زمان شده

Ваии турбати ту серумаи чашми равон шуда

وی تربت تو سرمهٔ چشم روان شده

эй дар сарой касб хиромеда мрдўор

ای در سرای کسب خرامیده مردوار

Аз ҳафт хон гузашта ва дар ҳашт хон шуда

از هفت خوان گذشته و در هشت خوان شده

Аз беамл шуданати ҳунар беамал шуда

از بی امل شدنت هنر بی عمل شده

Ваз беравон шуданати равон безабон шуда

وز بی روان شدنت روان بی زبان شده

Аз ҷаври хайли оташу обу ҳавоу хок

از جور خیل آتش و آب و هوا و خاک

Теғат ниёам гаштау тирати камон шуда

تیغت نیام گشته و تیرت کمان شده

Мӯят чу маврид буд кунун Настаран шуда

مویت چو مورد بود کنون نسترن شده

Рӯят чу лола буд кунун заъфарон шуда

رویت چو لاله بود کنون زعفران شده

Дар пеши фари сояи ҳукми омада ба ишқ

در پیش فر سایهٔ حکم آمده به عشق

ӯро эй хонда ва худ устихон шуда

او را همای خوانده و خود استخوان شده

эй пор асир бӯдау имсоли асар шуда

ای پار اثیر بوده و امسال اثر شده

Ваии дай баҳор бӯда ва акнӯн хазон шуда

وی دی بهار بوده و اکنون خزان شده

эй ҷисми ҷонпазир ту хуши хуши з рӯй лутф

ای جسم جان‌پذیر تو خوش خوش ز روی لطف

Ҳанҷори ҷони гирифта ва чун ҷони ниҳон шуда

هنجار جان گرفته و چون جان نهان شده

Ва онгаҳ зи балканаи рӯҳонӣон чу дил

و آنگه ز بالکانهٔ روحانیان چو دل

Ҷой равон бидида ва бо дили равон шуда

جای روان بدیده و با دل روان شده

эй бӯда ҳабс дар қафаси табъи вази хирад

ای بوده حبس در قفس طبع وز خرد

Ногуҳи қафаси шикастау зии ошён шуда

ناگه قفس شکسته و زی آشیان شده

Ҷонро чу шамъи афсар сар карда ва чу шамъ

جان را چو شمع افسر سر کرده و چو شمع

Танро бихӯрада ҷонат ва бар осмон шуда

تن را بخورده جانت و بر آسمان شده

Бе миннати суоли гумонати яқин шуда

بی منت سوال گمانت یقین شده

Бе заҳмати хаёли ҷнонти ҷинон шуда

بی زحمت خیال جنانت جنان شده

Аз ртбту ҷалолат ва аз маҷд ва аз сена

از رتبت و جلالت و از مجد و از سنا

Рӯҳати чунонкӣ ақл надонад чунон шуда

روحت چنانکه عقل نداند چنان شده

Ҳар мушкилӣ ки бӯда туро дар сарои ишқ

هر مشکلی که بوده ترا در سرای عشق

Бе тумтароқи ақли фузулии аён шуда

بی طمطراق عقل فضولی عیان شده

эй бар нахурда бахти ту аз рӯзгори хеш

ای بر نخورده بخت تو از روزگار خویش

Барда ба зери хоки рух чуннигор хеш

برده به زیر خاک رخ چون نگار خویش

эй Кебеки хуши хиром ба бустони шаръу дайн

ای کبک خوش خرام به بستان شرع و دین

Боз қазоат карда бногаҳи шикори хеш

باز قضات کرده بناگه شکار خویش

Дар шоҳроҳи ҳукми алоҳӣ ба дасти аҷз

در شاهراه حکم الاهی به دست عجز

Бибридаи пойу кандаи сари ихтиёри хеш

ببریده پای و کنده سر اختیار خویش

эй шохи нави шукуфта ки аз бими чашми бад

ای شاخ نو شکفته که از بیم چشم بد

Ногуҳи ниҳода дар шиками хоки бори хеш

ناگه نهاده در شکم خاک بار خویش

эй гулбуни равони падари ногуҳ аз барам

ای گلبن روان پدر ناگه از برم

Гули барда ва бимонада дарин дидаи хори хеш

گل برده و بمانده درین دیده خار خویش

Зон дида чу наргис аз хӯни гулӣ шуда

زان دیدهٔ چو نرگس از خون گلی شده

Бингар яке барин падари сӯгвори хеш

بنگر یکی برین پدر سوگوار خویش

То дар миёни мотами худ бинии он Рахш

تا در میان ماتم خود بینی آن رخش

Пари хоку хӯн шуда чу лаби обдори хеш

پر خاک و خون شده چو لب آبدار خویش

То бар канори гӯри худаш бинӣ аз ҷазаъ

تا بر کنار گور خودش بینی از جزع

Аз хоки гӯри фарқи сараш чун изори хеш

از خاک گور فرق سرش چون عذار خویش

Кӣ нону об худаш хӯрд он модарӣ ки ӯ

کی نان و آب خودش خورد آن مادری که او

Дар хоки раҳ наад чу ту сарв аз канори хеш

در خاک ره نهد چو تو سرو از کنار خویش

Дерӣаст то зи сӯги ту андари сеюм фалак

دیریست تا ز سوگ تو اندر سوم فلک

Биниҳод Зуҳра бар бту чанг аз ҷавори хеш

بنهاد زهره بر بط و چنگ از جوار خویش

Дерӣаст то зи марги ту дар олами қазо

دیریست تا ز مرگ تو در عالم قضا

Гашти замонаи гашти пушаймони зи кори хеш

گشت زمانه گشت پشیمان ز کار خویش

Чарх аз миёни хок чу бинад ҷамоли ту

چرخ از میان خاک چو بیند جمال تو

Шарм оядаш зи гардиш з наҳор хори хеш

شرم آیدش ز گردش ز نهار خوار خویش

эй бод карда умри худ аз дасти чашми бад

ای باد کرده عمر خود از دست چشم بد

Ва оташ зада зи марги худ андари табори хеш

و آتش زده ز مرگ خود اندر تبار خویش

Карда сафари биҷои муқӣмон ва пас ба мо

کرده سفر بجای مقیمان و پس به ما

Дода фироқу ҳасрату ғами ёдгори хеш

داده فراق و حسرت و غم یادگار خویش

Озод бош то зи ҳамаи ранҷи хуши буи

آزاد باش تا ز همه رنج خوش بوی

Козоди рафтае ба сӯии кирдигори хеш

کازاد رفته‌ای به سوی کردگار خویش

эй тири осмони зи камон чун хамида Эй

ای تیر آسمان ز کمان چون خمیده‌ای

Ваии Зуҳраи замини зи тараб чун рамида Эй

وی زهرهٔ زمین ز طرب چون رمیده‌ای

Моно ки гавҳарии зи кафи ту ниҳон шудаст

مانا که گوهری ز کف تو نهان شدست

Пушт аз барои ҷустан онро хамида Эй

پشت از برای جستن آن را خمیده‌ای

Аз зулматати онкии чашм ту дид эй зиёи дайн

از ظلمتت آنکه چشم تو دید ای ضیاء دین

Донам ки мисли он з касе кам шунида Эй

دانم که مثل آن ز کسی کم شنیده‌ای

Ёрб ки то чаҳ дид дилати он замон ки ту

یارب که تا چه دید دلت آن زمان که تو

Ҷон дода он зарифи ҷаҳонро ба дида Эй

جان داده آن ظریف جهان را به دیده‌ای

Гар бе рухи писари сари ҷон ва ҷаҳонат нест

گر بی‌رخ پسر سر جان و جهانت نیست

Нашигифт аз онкии писар аз сари бурӣда Эй

نشگفت از آنکه پسر از سر بریده‌ای

Гар дилат хӯн шавад чаҳ шавад кони бузург ро

گر دلت خون شود چه شود کان بزرگ را

Дар хурдагӣ ба хӯни ҷигари парварида Эй

در خردگی به خون جگر پروریده‌ای

Бар марги он ҷавонтару тоза аз худоӣ

بر مرگ آن جوان‌تر و تازه از خدای

Фазлии бузурги дон ки чунин орамида Эй

فضلی بزرگ دان که چنین آرمیده‌ای

Доне ки то чаҳ шох бар оташи ниҳода Эй

دانی که تا چه شاخ بر آتش نهاده‌ای

Доне ки то чаҳ рӯй ба хок овареда Эй

دانی که تا چه روی به خاک آوریده‌ای

Доне ки дар кафан чаҳ азизии наҳуфта Эй

دانی که در کفن چه عزیزی نهفته‌ای

Доне ки дар лаҳад чаҳ шаҳии хўобнидаҳ Эй

دانی که در لحد چه شهی خوابنیده‌ای

Сабрати дҳоди эзад ва худ собирӣ аз онк

صبرت دهاد ایزد و خود صابری از آنک

зи эзади балои ҷон ба ду олам харида Эй

ز ایزد بلای جان به دو عالم خریده‌ای

Зин дард ғофиланд ҳамаи кас чу мор , гар

زین درد غافلند همه کس چو مار، گر

Ту зор на?ил зон ки ту каждуми гузида Эй

تو زار نال زان که تو کژدم گزیده‌ای

Вари гуҳи гуҳии зи дасти дроФтӣ шигифт нест

ور گه گهی ز دست درافتی شگفت نیست

Зини коФридгор нае офарӣда Эй

زین کافریدگار نه‌ای آفریده‌ای

эй бар писари гузидаи ризои малики писар

ای بر پسر گزیده رضای ملک پسر

Аҳсант ва шод бош , ки некӯи гузида Эй

احسنت و شاد باش، که نیکو گزیده‌ای

Зин пас бикун ҳадиси писар чун халили вор

زین پس بکن حدیث پسر چون خلیل‌وار

ӯро ба пеши ҳазрат ҷлт кашида Эй

او را به پیش حضرت جلت کشیده‌ای