Оташи ишқи бутии баради обрӯии дайни мо

آتش عشق بتی برد آبروی دین ما

Саҷдаи сўдоиёни бардошт аз ойини мо

سجدهٔ سوداییان برداشت از آیین ما

Лнтароне нақш кард аз нор бар атроф рӯй

لن ترانی نقش کرد از نار بر اطراف روی

Лоуболӣ доғ кард аз кибр бар тамкини мо

لاابالی داغ کرد از کبر بر تمکین ما

Шарбати ишқаш ҳнӣ кардаст бар мо айши талх

شربت عشقش هنی کردست بر ما عیش تلخ

Мояи меҳраш ато додаст моро кини мо

مایهٔ مهرش عطا دادست ما را کین ما

Як ҷаҳон ширин шуданд аз ишқ ӯ Фарҳод ӯ

یک جهان شیرین شدند از عشق او فرهاد او

ӯ з ногуҳ шуд зи бахти неки мо ширини мо

او ز ناگه شد ز بخت نیک ما شیرین ما

Хати шбрнгш муаттар кард мағзи ақл ро

خط شبرنگش معطر کرد مغز عقل را

Лаъли хуши рангаш чу гавҳар кард ҳиҷлаи дайни мо

لعل خوش رنگش چو گوهر کرد حجلهٔ دین ما

Он гҳрҳоӣӣ ки бар ваии басти машшотаи мизоҷ

آن گهرهائی که بر وی بست مشاطهٔ مزاج

Лўлў лолост қисми чашми олами байни мо

لولو لالاست قسم چشم عالم بین ما

Лобуди ин зебади нисори фарқи мо каз роҳи дайн

لابد این زیبد نثار فرق ما کز راه دین

Ҳам ба соъат кард куфри ошиқони талқини мо

هم به ساعت کرد کفر عاشقان تلقین ما

Май дар афканд аз тариқи ошиқӣ дар ратлу ҷом

می در افکند از طریق عاشقی در رطل و جام

Кард гирди пои мисатони ҷаҳони болини мо

کرد گرد پای مستان جهان بالین ما

Оташ май дарзади андари олами зуҳду салоҳ

آتش می درزد اندر عالم زهد و صلاح

Лашкарашро ғоратӣ бар сохт зи асбу зини мо

لشکرش را غارتی بر ساخت ز اسب و زین ما

Маҷлисӣ бархест зинсони пас ба пеши нангу ном

مجلسی برخاست زینسان پس به پیش ننگ و نام

Зарб кард охири шиори ҷунбишу таскини мо

ضرب کرد آخر شعار جنبش و تسکین ما

Обрӯии мо фироқи моҳрӯе бод кард

آبروی ما فراق ماهرویی باد کرد

Ҳасан ӯ моро зи банди ишқи хеш озод кард

حسن او ما را ز بند عشق خویش آزاد کرد

Лаъли рухсор аз барои он шудам каз баҳри мо

لعل رخسار از برای آن شدم کز بهر ما

Ёд ӯ бар маснади иқболи моро ёд кард

یاد او بر مسند اقبال ما را یاد کرد

Рои ҳиҷрон аз пай он кард то аз гуфтугӯӣ

رای هجران از پی آن کرد تا از گفتگوی

Вақти моро чун ниҳоди ҳасани хеш обод кард

وقت ما را چون نهاد حسن خویش آباد کرد

Ёр кард аз нози айни ишқро бо ғини ғам

یار کرد از ناز عین عشق را با غین غم

То бад-ӣни як маслиҳат кӯ дид моро шод кард

تا بدین یک مصلحت کو دید ما را شاد کرد

Санг бар қандил мо зад то ба ҳангоми салоҳ

سنگ بر قندیل ما زد تا به هنگام صلاح

Ҷони моро аз хиради урёни модар зод кард

جان ما را از خرد عریان مادر زاد کرد

Неъматӣ буд онкии моро дӯсти ногуҳи зини бало

نعمتی بود آنکه ما را دوست ناگه زین بلا

Дар ҷаҳони рӯзи кӯрии ҳуҷрае бунёд кард

در جهان روز کوری حجره‌ای بنیاد کرد

Ҷавҳари худкомагии зингўнаҳ аз мо ёфт ком

جوهر خودکامگی زینگونه از ما یافت کام

Давлати бидўлтии зингўнаҳ бо мо дод кард

دولت بیدولتی زینگونه با ما داد کرد

Меҳраши андари шаҳри моро покбозӣ чуст кард

مهرش اندر شهر ما را پاکبازی چست کرد

Ишқаши андари даҳри моро ҷонФрўшӣ род кард

عشقش اندر دهر ما را جانفروشی راد کرد

Ин на баси моро зи ишқаш каз паии як ҳшинос

این نه بس ما را ز عشقش کز پی یک حقشناس

Лаҳн ӯ дар Балхи моро шоирӣ устод кард

لحن او در بلخ ما را شاعری استاد کرد

Лафз бар мо хлътӣ бахшед баҳри чокарӣ

لفظ بر ما خلعتی بخشید بهر چاکری

Ёдгори умри хоҷаи Басра ва Бағдод кард

یادگار عمر خواجه بصره و بغداد کرد

Шамсаи дунёу шамси дайни зи таъсиаши мунир

شمسهٔ دنیا و شمس دین ز تاثیرش منیر

Онкӣ чун шамсаш наёбӣ дар ҳамаи олами назир

آنکه چون شمسش نیابی در همه عالم نظیر

Рӯй ӯ дилро чунон чун перро дар дасти қӯт

روی او دل را چنان چون پیر را در دست قوت

Лафз ӯ ҷонро чунон чун Тифлро дар коми шер

لفظ او جان را چنان چون طفل را در کام شیر

Ъз ӯ хоҳад зи эзади мурғ аз он созад наво

عز او خواهد ز ایزد مرغ از آن سازد نوا

Мадҳ ӯ ронад ба коғази калак аз он дорад срир

مدح او راند به کاغذ کلک از آن دارد صریر

Авн ӯ айши падарро чун равон дорад ҳнӣ

عون او عیش پدر را چون روان دارد هنی

Ваъз ӯ ҷони ҷаҳонро чун хирад дорад хатир

وعظ او جان جهان را چون خرد دارد خطیر

Теғу хашмаш чун ба захм ояд ҷаҳон гардад ҷадид

تیغ و خشمش چون به زخم آید جهان گردد جدید

Лутфу ҳлмш чун ба кор ояд ҳаҷар гардад ҳарир

لطف و حلمش چون به کار آید حجر گردد حریر

Шоди гашт аз меҳр ӯ зон бинии оби андари баҳор

شاد گشت از مهر او زان بینی آب اندر بحار

Ёр шуд бо кин ӯ зон ёбии оташ дар асир

یار شد با کین او زان یابی آتش در اثیر

Ройро дар вақти кӯшиш чашм бахшад шохи шох

رای را در وقت کوشش چشم بخشد شاخ شاخ

Молро дар вақти бахшиш дил чашонд хайри хайр

مال را در وقت بخشش دل چشاند خیر خیر

Фозилонро аз атои умр куҳанашон кард нав

فاضلان را از عطا عمر کهنشان کرد نو

Ҳосидонро аз ънои умр ҷӯонишон кард пер

حاسدان را از عنا عمر جوانشان کرد پیر

Алиф дорад ҷон бирав зон зот ҷон дорад қарор

الف دارد جان برو زان ذات جان دارد قرار

Меҳр дорад дил бирав зон чашм дил бошад қрир

مهر دارد دل برو زان چشم دل باشد قریر

Лофи мо аз чокаряши ин бас ки андари ҳеҷ вақт

لاف ما از چاکریش این بس که اندر هیچ وقت

Душманашро каси алӣ ҳаргиз нахонд бе сафир

دشمنش را کس علی هرگز نخواند بی‌صفیر

Ёд ӯ аз умри ширин тар кунад айём ро

یاد او از عمر شیرین‌تر کند ایام را

Бахт ӯ зи оғоз ӯ холӣ кунад фарҷом ро

بخت او ز آغاز او خالی کند فرجام را

Меҳтари роҳ шариъат ӯст кокнўн чун Сироҷ

مهتر راه شریعت اوست کاکنون چون سراج

Нур ӯ равшан ҳаме дорад раҳи ҳамном ро

نور او روشن همی دارد ره همنام را

Теғи хашмаш то ба хӯни лаъл душман ёфт роҳ

تیغ خشمش تا به خون لعل دشمن یافت راه

Моя хӯнӣ намонад андари ҷигари зрғом ро

مایهٔ خونی نماند اندر جگر ضرغام را

Забт кард аҳкоми дайни чандон ки зу то рӯзи ҳашар

ضبط کرد احکام دین چندان که زو تا روز حشر

Ҳосил омад бо бақоӣ ӯ бақои аҳком ро

حاصل آمد با بقای او بقا احکام را

Як хисол аз вай ба ғазнӣни ақл бар ман кард ёд

یک خصال از وی به غزنین عقل بر من کرد یاد

Ман чунон гаштам ки дар ман раҳ намонад ором ро

من چنان گشتم که در من ره نماند آرام را

Омадами зи он беш дидам халқу рФқу ҳалам ӯ

آمدم ز آن بیش دیدم خلق و رفق و حلم او

Давлатии мардум агар ёбам зи ҷўдши ком ро

دولتی مردم اگر یابم ز جودش کام را

Лолаи ёқӯтин براردи фар ӯ бар тараф ки

لاله یاقوتین برآرد فر او بر طرف که

То ки ӯ киро намояди лаъли гавҳари фом ро

تا که او که را نماید لعل گوهر فام را

Соя ӯ рӯзи кӯшиш хора гирданд чу мум

سایهٔ او روز کوشش خاره گرداند چو موم

Ҳиммат ӯ рӯзи бахшиш субҳ бахшад шом ро

همت او روز بخشش صبح بخشد شام را

Лофи ъзу чокарӣ ӯ мезанад ҳар ҷои ҷаҳон

لاف عز و چاکری او میزند هر جا جهان

Инат иқболи тамом аз чокаряши айём ро

اینت اقبال تمام از چاکریش ایام را

Мояи фазлаш ба даст оварад тири чарх ро

مایهٔ فضلش به دست آورد تیر چرخ را

Рояти райши шикасти оради камони сом ро

رایت رایش شکست آرد کمان سام را

Фар ӯ гоҳ вазидангар ба санги оради насим

فر او گاه وزیدن گر به سنگ آرد نسیم

Як схндонро зи як мътӣ на зар бояд на сим

یک سخندان را ز یک معطی نه زر باید نه سیم

Хайри азуи зинат ҳаме созад чу аҷсом аз либос

خیر ازو زینت همی سازد چو اجسام از لباس

Фазл аз ӯ қӯт ҳаме гирад чу арвоҳ аз насим

فضل از او قوت همی گیرد چو ارواح از نسیم

Рӯй ӯ дар чашми мо ҳамчун ба даври андари судӯр

روی او در چشم ما همچون به دور اندر صدور

Ёд ӯ дар шеъри мо ҳамчун кулем андари гилӣм

یاد او در شعر ما همچون کلیم اندر گلیم

Оби ҳлмш дар гарон рафтани бгрид бар Фурот

آب حلمش در گران رفتن بگرید بر فرات

Оташи хашмаши з кам сӯзии бихандад бар ҷҳим

آتش خشمش ز کم سوزی بخندد بر جحیم

Лаънат дайнаст гӯши бадсиголашро насиб

لعنت دینست گوش بدسگالش را نصیب

Лаъибат чинаст чашми никхўоҳшро надим

لعبت چینست چشم نیکخواهش را ندیم

Сим бахшад шоиронро ҳимматаш бе гуфтугӯӣ

سیم بخشد شاعران را همتش بی‌گفتگوی

Дӯст дорад зоиронро сираташ бетарсу бим

دوست دارد زایران را سیرتش بی‌ترس و بیم

Нур дод аз ҷӯад ӯ то акс бар гетӣ фиканд

نور داد از جود او تا عکس بر گیتی فکند

Ҷавр чун дайн шуд ғарибу бухл чун дар шуд ятем

جور چون دین شد غریب و بخل چون در شد یتیم

Тофта ҳаргиз набинӣ мем вароу дол ро

تافته هرگز نبینی میم و را و دال را

Як замон дар чокаряш аз баҳри дол варо ва мем

یک زمان در چاکریش از بهر دال و را و میم

Шояд ар бар ҷон ӯ ларзон шавад ҳар шайху шоб

شاید ار بر جان او لرزان شود هر شیخ و شاب

Космон ҳаргиз наёрад бар замин чун ӯ Карим

کاسمان هرگز نیارد بر زمین چون او کریم

Чун дилашро дар саломати дайни з дилҳо ёфт пеш

چون دلش را در سلامت دین ز دلها یافت پیش

Низ як дилро нахоҳад ҷузи дили моро салим

نیز یک دل را نخواهد جز دل ما را سلیم

эй ҳамеша бӯда роҳи дайни Аҳмадро қавом

ای همیشه بوده راه دین احمد را قوام

Ҳамчунон чун пеши азин малики млкшаҳро низом

همچنان چون پیش ازین ملک ملکشه را نظام

Афви ту хати дркшд ҳар ҷо ки бинад як хато

عفو تو خط درکشد هر جا که بیند یک خطا

Исми ту гардан наад онҷо ки бинад як тамом

اسم تو گردن نهد آنجا که بیند یک تمام

Осиёи фитнаи фарқи душманатро кард ос

آسیای فتنه فرق دشمنت را کرد آس

Рӯзгори пухтаи кори ҳосидатро кард хом

روزگار پخته کار حاسدت را کرد خام

Лавҳи қисматро зи нақши сиратати бФзўди ҷоҳ

لوح قسمت را ز نقش سیرتت بفزود جاه

Абри тӯфонро зи базли вофират кам гашти ном

ابر طوفان را ز بذل وافرت کم گشت نام

Дӯстони хоси моро аз ту ҳаст асбоби қӯт

دوستان خاص ما را از تو هست اسباب قوت

Омёни шаҳри моро аз ту ҳаст анъоми ом

عامیان شهر ما را از تو هست انعام عام

ЁФаҳи гӯйонро зи роҳи лутфи бидиҳии обу нон

یافه‌گویان را ز راه لطف بدهی آب و نان

Мҳрҷўёнро з рӯй ҷўдсозии кору ком

مهرجویان را ز روی جودسازی کار و کام

Ҷӯад чун даст ту бинад пӯшад аз ҳайрати либос

جود چون دست تو بیند پوشد از حیرت لباس

Яман чун пой ту гирад ёбад аз давлати мақом

یمن چون پای تو گیرد یابد از دولت مقام

Нуктаи як донишатро муштарӣ созад кулоҳ

نکتهٔ یک دانشت را مشتری سازد کلاه

Ваъдаи як бахшишатро осмон бошад ғулом

وعدهٔ یک بخششت را آسمان باشد غلام

Вақти бори асФёи ризвон ки пеш ояд туро

وقت بار اصفیا رضوان که پیش آید ترا

Лафзаш ин бошад ки : пеши ой эй эмоми бен эмом

لفظش این باشد که: پیش آی ای امام بن امام

Рӯ ки чархи пер низ аз баҳри нафъи ому хос

رو که چرخ پیر نیز از بهر نفع عام و خاص

Як ҷавони ҳаргиз чу ту берун наёрад вассалом

یک جوان هرگز چو تو بیرون نیارد والسلام

эй чу гул дар боғи дайни хшбўӣу нӯронии ҷамол

ای چو گل در باغ دین خشبوی و نورانی جمال

Лафзи ту чун ҳосидат бишунид шуд чун лолаи лол

لفظ تو چون حاسدت بشنید شد چون لاله لال

Лашкари халқи ту то оварад сӯии халқи рух

لشکر خلق تو تا آورد سوی خلق رخ

Яман дар исм сабо шуд иср дар номи шимол

یمن در اسم صبا شد یسر در نام شمال

Ҳиммататро дар наёбадгар фалак гардад бисот

همتت را در نیابد گر فلک گردد بساط

Фкрттро барнатобадгар ҷаҳон гирад суол

فکرتت را برنتابد گر جهان گیرد سوال

Дайр поед зи Эронро бо нўолти кору бор

دیر پاید ز ایران را با نوالت کار و بار

ЁФаҳ бошад шоиронро бе қабулати қилу қол

یافه باشد شاعران را بی‌قبولت قیل و قال

То зкоءи сиратат фориғ шуд аз маҳви сифот

تا ذکاء سیرتت فارغ شد از محو صفات

Офтоби давлатат берун шуд аз хати завол

آفتاب دولتت بیرون شد از خط زوال

аи зҷмоли ном ту нашигифт агар аз меҳри боз

ا زجمال نام تو نشگفت اگر از مهر باز

Сими бад заррин шавад аз мему ҳоء ва мему дол

سیم بد زرین شود از میم و حاء و میم و دال

Лаънатат бар душманон чун вом бошад бар гадо

لعنتت بر دشمنان چون وام باشد بر گدا

Ҳимматат бар ҳосидон чун санг бошад бар суфол

همتت بر حاسدان چون سنگ باشد بر سفال

Ёфтӣ илмӣ чу нафаси зоти куллӣ бе карон

یافتی علمی چو نفس ذات کلی بی‌کران

Инат илмӣ бе ниҳояти венаати фазлӣ бо камол

اینت علمی بی‌نهایت وینت فضلی با کمال

Аз ту бигурезад хато чунон ки дарвеш аз ниёз

از تو بگریزد خطا چونان که درویش از نیاز

Дар ту овезади ато чунон ки ошиқ дар висол

در تو آویزد عطا چونان که عاشق در وصال

Лаъли рухсор аз паии онӣ ки об рӯй ту

لعل رخسار از پی آنی که آب روی تو

Гавҳаратро аз саводи суди шасту майли мол

گوهرت را از سواد سود شست و میل مال

Дил нагирад буии имон то набошад он ту

دل نگیرد بوی ایمان تا نباشد آن تو

Лаб наёяд буии ҷинат то наёбад хон ту

لب نیاید بوی جنت تا نیابد خوان تو

Вақтҳо онрўз хуш гардад ки бхромӣ ба дарс

وقتها آنروز خوش گردد که بخرامی به درس

Як ҷаҳон дар гирад аз як лафз дар борони ту

یک جهان در گیرد از یک لفظ در باران تو

Лавни душмани ҳамчу зар гардад ба ғазнӣн чун ба Балх

لون دشمن همچو زر گردد به غزنین چون به بلخ

Лўлўи шукри нисор ҷон кунад марҷони ту

لولو شکر نثار جان کند مرجان تو

Тирагӣ ҳаргиз набинад ҷонаш аз гирди фано

تیرگی هرگز نبیند جانش از گرد فنا

Онкии равшани дидаи гашт аз гирди шодравони ту

آنکه روشن دیده گشت از گرد شادروان تو

ЁФаҳ аз кин ту монад ҷурми чарху ҷисми моҳ

یافه از کین تو ماند جرم چرخ و جسم ماه

Равшан аз меҳр ту бошад ҷисми мо чун ҷони ту

روشن از مهر تو باشد جسم ما چون جان تو

Наҷми динии лекин аз меҳри ту бар чорами сипеҳр

نجم دینی لیکن از مهر تو بر چارم سپهر

Меҳр чун моҳ наваст аз ғайрати дарбони ту

مهر چون ماه نوست از غیرت دربان تو

То қиёмат монад боқӣ зон ки андари мдҳтт

تا قیامت ماند باقی زان که اندر مدحتت

Дафтар аз ҷон сохтаст имрӯз мадҳат хон ту

دفتر از جان ساختست امروز مدحت خوان تو

эй Муҳамади халқи Юсуфи хилқати андари садри ту

ای محمد خلق یوسف خلقت اندر صدر تو

Ҳасан хилқат кард чун мо чархро зи эҳсони ту

حسن خلقت کرد چون ما چرخ را ز احسان تو

Ҷоми эҳсони ту то гардон шуд андари вақти ту

جام احسان تو تا گردان شد اندر وقت تو

Масти эҳсони ту ва хон тавонад ихвони ту

مست احسان تو و خوان تواند اخوان تو

Ин шарафмон дар ду гетии бас ки ногоҳон тамаъ

این شرفمان در دو گیتی بس که ناگاهان طمع

Ёфт моро дар ғарибии як замони меҳмони ту

یافت ما را در غریبی یک زمان مهمان تو

Лавҳи анъом ту хонд ҳар чаҳ дар олам набел

لوح انعام تو خواند هر چه در عالم نبیل

Доғи эҳсон ту дорад ҳар ки дар гетии асил

داغ احسان تو دارد هر که در گیتی اصیل

Фаҳмҳои зер кон кунадаст бо ту гоҳи илм

فهمهای زیر کان کندست با تو گاه علم

Гуфтҳои қойилон сустаст бе ту гоҳи қил

گفتهای قایلان سستست بی تو گاه قیل

Рух ки гирди сам асбат ёфт гардад муқтадо

رخ که گرد سم اسبت یافت گردد مقتدا

Лаб ки буии мадҳ хилқат ёфт гардад слсбил

لب که بوی مدح خلقت یافت گردد سلسبیل

Ёфт ъзи дайн касе каз хок поят шуд азиз

یافت عز دین کسی کز خاک پایت شد عزیز

Ёфт зли тан касе каз рашк дастат шуд залил

یافت ذل تن کسی کز رشک دستت شد ذلیل

Қоидаи карт мҳмдўор бошад халқи хуб

قاعدهٔ کارت محمدوار باشد خلق خوب

Ояти мадҳати ҳаме бар сидра хонд ҷбриил

آیت مدحت همی بر سدره خواند جبرییل

Як ҷамол аз ҷавдат ва сад фарқи хокӣ бар мурод

یک جمال از جودت و صد فرق خاکی بر مراد

Як шароб аз лутфат ва сад рубъи маскӯни пари ғлил

یک شراب از لطفت و صد ربع مسکون پر غلیل

Неъмат дунё набошад чун ту бахшеи мустаъор

نعمت دنیا نباشد چون تو بخشی مستعار

Роҳат куллӣ набошадгар ту гӯйии мустаҳил

راحت کلی نباشد گر تو گویی مستحیل

Офати даврони зи саъй давлатат ёбад рФот

آفت دوران ز سعی دولتت یابد رفات

Арсаи гардун ба чашм ҳимматат бошад қалил

عرصهٔ گردون به چشم همتت باشد قلیل

Бади сголтро зи таъсии қазо аз дарди захм

بد سگالت را ز تاثیر قضا از درد زخم

Ёфт чашмаш равад нилу гашти ҷисмаши кони нил

یافت چشمش رود نیل و گشت جسمش کان نیل

Вақтҳои равшанатро ҳаст бе тамаъии қарин

وقتهای روشنت را هست بی‌طمعی قرین

Ваъдаҳои содиқатро ҳаст бе сабрии далел

وعده‌های صادقت را هست بی‌صبری دلیل

эй ки то табъи сенаеи нома мадҳат бихонад

ای که تا طبع سنایی نامهٔ مدحت بخواند

Лўлўи мадҳи туро бар соҳати гардуни нишонд

لولو مدح ترا بر ساحت گردون نشاند

Лаби ниҳоли қӯти ҷондошти гӯйии он замон

لب نهال قوت جانداشت گویی آن زمان

Кончаҳи гӯш аз лаб ҳаме бигирифт бар ҷонҳо фишонд

کانچه گوش از لب همی بگرفت بر جانها فشاند

Модҳонро баси ту некӯи дор каз баҳри карам

مادحان را بس تو نیکو دار کز بهر کرم

Низ дар олами фалакро чун ту фарзандӣ намонад

نیز در عالم فلک را چون تو فرزندی نماند

Фатҳи боби ҷавдати андари хшксоли озу тамаъ

فتح باب جودت اندر خشکسال آز و طمع

Мавҷи эҳсони туро бар маркази кайвони расонад

موج احسان ترا بر مرکز کیوان رساند

Инак аз баҳри чунин номии сенаеро зи шаҳр

اینک از بهر چنین نامی سنایی را ز شهر

Рӯзи неку табъи хубу бахти хуши сӯй ту ронад

روز نیک و طبع خوب و بخت خوش سوی تو راند

Хонд инак лоҷарами шеърӣ ки аз рӯй шигифт

خواند اینک لاجرم شعری که از روی شگفت

Осмони андари шумори соҳирон номаш баранд

آسمان اندر شمار ساحران نامش براند

Раҳматӣ кун то нагӯяд душманӣ кандар дилаш

رحمتی کن تا نگوید دشمنی کاندر دلش

Ақлро бар тораки андеша бе ҳикмати нишонд

عقل را بر تارک اندیشه بی‌حکمت نشاند

Меҳнату роҳати ҳаме дар ҳазратат бозанад нарад

محنت و راحت همی در حضرتت بازند نرد

Ман чунон донам ки меҳнат чун ҳама мардон намонад

من چنان دانم که محنت چون همه مردان نماند

Ҳирси он маънӣ ки то дар ҳазрати ғазнӣну Балх

حرص آن معنی که تا در حضرت غزنین و بلخ

Ибтидои ҷомаи ту пӯшади кобтдои мадҳ ту хонд

ابتدا جامهٔ تو پوشد کابتدا مدح تو خواند

Дидаро доими зё аз нури дидори ту бод

دیده را دایم ضیا از نور دیدار تو باد

Лаълро пайваста аз акси рухсори ту бод

لعل را پیوسته از عکس رخسار تو باد

Буии анбари ҳамтак ахлоқи хушбӯӣ ту шуд

بوی عنبر همتک اخلاق خوشبوی تو شد

Бори шукри ҳамраҳи алфоз дар бори ту бод

بار شکر همره الفاظ در بار تو باد

Неъмати гетии баҳр вақте чу некӯдори тест

نعمت گیتی بهر وقتی چو نیکودار تست

Раҳмати эзади баҳри ҳолеи нигаҳдори ту бод

رحمت ایزد بهر حالی نگهدار تو باد

Муштариро саъди куллӣ аз нисори назми тест

مشتری را سعد کلی از نثار نظم تست

Осмонро қадари куллӣ ҳам зи гуфтори ту бод

آسمان را قدر کلی هم ز گفتار تو باد

Ҳифзи эзади солу ма бар соқаи коми ту бод

حفظ ایزد سال و مه بر ساقهٔ کام تو باد

Авни гардуни рӯзу шаб дар кавкабаи кори ту бод

عون گردون روز و شب در کوکبهٔ کار تو باد

Маснади иқболи дунёии бурун аз малики дайн

مسند اقبال دنیای برون از ملک دین

Ҳар чаҳ афсардор дорад зери афсори ту бод

هر چه افسردار دارد زیر افسار تو باد

Дар ғарибӣ аз барои подшоҳии ному нанг

در غریبی از برای پادشاهی نام و ننگ

Бар сару фарқи сенаеи тоҷу дастори ту бод

بر سر و فرق سنایی تاج و دستار تو باد

Ҷон ӯ аз ин қабл пайвастаи андари рӯзу шаб

جان او از این قبل پیوسته اندر روز و شب

Орзӯии ҳазрати олӣу дидори ту бод

آرزوی حضرت عالی و دیدار تو باد

Ақл ӯ зон пас барои шукри чандини мавҳибат

عقل او زان پس برای شکر چندین موهبت

Нақши банди номи неку халқу кирдори ту бод

نقش بند نام نیک و خلق و کردار تو باد

Лаъибати чинро ҳаёт аз лутфи гуфтори ту буд

لعبت چین را حیات از لطف گفتار تو بود

Ҳайати дайнро бақо аз хайр бисёр ту бод

هیئت دین را بقا از خیر بسیار تو باد

Ёри дунёи нестии пас баҳри дайн дар охират

یار دنیا نیستی پس بهر دین در آخرت

Аҳмади мурсали шафиъу фазли ҳақи ёри ту бод

احمد مرسل شفیع و فضل حق یار تو باد