Роди мардии Карими пеши писар

راد مردی کریم پیش پسر

Дод чандини ҳазор бадараи зар

داد چندین هزار بدرهٔ زر

Писараш чун бидид базли падар

پسرش چون بدید بذل پدر

Тар забон шуд ба айбу ъзли падар

تر زبان شد به عیب و عذل پدر

Гуфт бобои насибаи ман кӯ

گفت بابا نصیبهٔ من کو

Гуфташ эй пӯр дар хазонаи ҳў

گفتش ای پور در خزانهٔ هو

Қисми ту бевасӣ ва бе анбоз

قسم تو بی وصی و بی‌انباز

Ман ба ҳақ додам ӯ диҳад ба ту боз

من به حق دادم او دهد به تو باز

ӯст чун корсозу мавлои мо

اوست چون کارساز و مولی ما

ӯ на баси дайни моу ?данеи мо

او نه بس دین ما و دنیی ما

ӯ ба ҷузи корсоз ҷонҳо нест

او به جز کارساز جانها نیست

Накунад бо ту зулм аз онҳо нест

نکند با تو ظلم از آنها نیست

Ҳарякиро иваз диҳад ҳафтод

هریکی را عوض دهد هفتاد

Чун дар баст бар ту даҳ бикшод

چون در بست بر تو ده بگشاد