Сабаби ҳадяи Аёдӣ ӯ

سبب هدیهٔ ایادی او

Нафасро муҳтадӣу ҳодӣ ӯ

نفس را مهتدی و هادی او

Дар раҳи шаръу фарзу суннати хеш

در ره شرع و فرض و سنّت خویش

Миннати ҳақи шимур на миннати хеш

منّت حق شمر نه منّت خویش

Нўрбхши яқин ва талқин ӯст

نوربخش یقین و تلقین اوست

Ҳам ҷаҳони бон ва ҳам ҷаҳон байн ӯст

هم جهان‌بان و هم جهان‌بین اوست

Чун пурситади тани гарон ӯ ро

چون پرستد تن گران او را

Чаҳ шиносади равону ҷон ӯ ро

چه شناسد روان و جان او را

Санг порааст лаъли кони онҷо

سنگ پاره است لعل کان آنجا

БўолФзўлсти ақлу ҷони онҷо

بوالفضولست عقل و جان آنجا

Бе забонии санои забони ту бас

بی‌زبانی ثنا زبان تو بس

Ҳарзаи гӯйии ғаму зиёни ту бас

هرزه‌گویی غم و زیان تو بس

Миннати кирдигори ҳодии байн

منّت کردگار هادی بین

Кодмиро зҷмлаҳ кард гузин

کادمی را زجمله کرد گزین

Аз пас куфри аҳл дайнмон кард

از پسِ کفر اهل دینمان کرد

Ба сиёҳии спидбин мон кард

به سیاهی سپیدبین‌مان کرد

Ҳазраташро барои модау нар

حضرتش را برای ماده و نر

Бе ниёзии зи перу пайғамбар

بی‌نیازی ز پیر و پیغمبر

Карда аз баҳри раҳбарии шаш мейр

کرده از بهر رهبری شش میر

Гурбаеро Фтии сегиро пер

گربه‌ای را فتی سگی را پیر

Ту мари онро ки рух ба ҳақи норад

تو مر آنرا که رخ به حق نارد

Бути шимур ҳарчӣ донад ва дорад

بت شمر هرچه داند و دارد

Раҳбарати лутф ӯ тамом буд

رهبرت لطف او تمام بُوَد

Чарх аз он пас турои ғулом буд

چرخ از آن پس ترا غلام بود

Рӯй бартофта зи ҳазрати ҳақ

روی برتافته ز حضرت حق

Ман нагӯям ки мардумаст алҳақ

من نگویم که مردمست الحق

Саг ба аз нокасе ки рӯй битофт

سگ به از ناکسی که روی بتافت

Зонка ноҷустаи саг шикор наёфт

زانکه ناجسته سگ شکار نیافت

Саги кҳдонӣ аз чаҳ фарбеҳ шуд

سگ کهدانی از چه فربه شد

На зи тозӣ ба корҳо ба шуд

نه ز تازی به کارها به شد

Худ зи рухсори субҳу пушти шафақ

خود ز رخسار صبح و پشت شفق

Дар раҳи ишқи пеши рӯи сӯии ҳақ

در ره عشق پیش رو سوی حق

Рӯз ки буд ки парда дар бошад

روز کهْ بود که پرده‌در باشد

Шаб ки бошад ки парда гар бошад

شب که باشد که پرده‌گر باشد

Ҳарки омад бадв ва гӯш оварад

هرکه آمد بدو و گوش آورد

Худ наомад ки лутф Ӯш оварад

خود نیامد که لطف اوش آورد

Ҳам аз ӯ дон ки ҷон суҷуд кунад

هم از او دان که جان سجود کند

Кобри ҳам зи офтоб ҷӯад кунад

کابر هم ز آفتاب جود کند

Ҳар ҳидоят ки дорӣ эй дарвеш

هر هدایت که داری ای درویش

Ҳадяи ҳақи шимур на карда хеш

هدیهٔ حق شمر نه کردهٔ خویش

Оли бармаки зи ҷӯади каси гаштанд

آل برمک ز جود کس گشتند

Бо саховат чу ҳамнафаси гаштанд

با سخاوت چو همنفس گشتند

Номи эшон чун рӯҳ боқӣ монад

نام ایشان چون روح باقی ماند

Врчаҳи гардуни фаноӣ эшон хонд

ورچه گردون فنای ایشان خواند

Қавми ин рӯзгор гарчи хушанд

قوم این روزگار گرچه خوشند

Чун магаси шӯхи чашму дидаи кашанд

چون مگس شوخ چشم و دیده کشند

Ба сухан чун шукр ҳама нӯшанд

به سخن چون شکر همه نوشند

Ба сахо дил даранд ва ҷон ҷӯшанд

به سخا دل درند و جان جوشند