Қоли аллоҳи таъолии қул лӣни аҷтмъти алонси волҷни алии ани иأтўо ба мисли ҳзоолқрони лоиأтўн ба мислаи валави кони бъзҳми лбъзи зҳиро ,у қоли ъзи ман қоил . Влоҳбаҳи фии зулмоти аларзи влои рутаби влои ёбси алои фии китоби мубин ,у қол алнабӣ алайҳи ассалом : алқуръони ғании лоФқри баъдау лоғнии дуна ,у қоли алайҳи ассалом : алқуръони ҳўолдўоءи ман кули дўоءи алои аламут . Ва қоли аизо : аҳли алқуръони ҳам аҳли аллоҳу хостаҳ ,у қоли аизои салавоти аллоҳи всломаҳи алайҳи асдқи алҳдиси китоби аллоҳ ,у қоли аҳмдбни ҳанбал : алқуръони каломи аллоҳи ғайри махлуқ ва ман қоли махлуқи Фҳўи коФрболлаҳи алъзим .
قالالله تعالی قل لئن اجتمعتالانس والجن علی ان یأتوا به مثل هذاالقرآن لایأتون به مثله ولو کان بعضهم لبعض ظهیراً، و قال عزّ من قائل. ولاحبة فی ظلماتالارض ولا رطب ولا یابس الّا فی کتاب مبین، و قال النبی علیهالسلام: القرآن غنی لافقر بعده و لاغنی دونه، و قال علیهالسلام: القرآن هوالدواء من کل دواء الّا الموت. و قال ایضا: اهل القرآن هم اهلالله و خاصته، و قال ایضا صلواتالله وسلامه علیه اصدق الحدیث کتابالله، و قال احمدبن حنبل: القرآن کلامالله غیر مخلوق و من قال مخلوق فهو کافربالله العظیم.
Суханашро зи баси латофату зарф
سخنش را ز بس لطافت و ظرف
Садумати савти неу заҳмати ҳарф
صدمت صوت نی و زحمت حرف
Сифаташро ҳудус кӣ синҷид
صفتش را حدوث کی سنجد
Суханаш дар ҳуруф кӣ гунҷад
سخنش در حروف کی گنجد
Ваҳми ҳайрони зи шакли сўртҳош
وهم حیران ز شکل صورتهاش
Ақли волаи зи сари сўртҳош
عقل واله ز سِرّ سورتهاش
Мағз ва нағзаст ҳарфу сурат ӯ
مغز و نغز است حرف و سورت او
Дилбару дилпазири сӯрат ӯ
دلبر و دلپذیر صورت او
Зон гирифтаи муқӣми қӯту қӯт
زان گرفته مقیم قوّت و قوت
Зодаи малик ва дода малакӯт
زادهٔ ملک و دادهٔ ملکوت
Сар ӯ баҳри ҳали мушкилҳо
سرّ او بهر حلّ مشکلها
Рӯҳи ҷонҳоу роҳати дилҳо
روح جانها و راحت دلها
Дили маҷрӯҳро шифои қуръон
دل مجروح را شفا قرآن
Дили пари дардро давои қуръон
دل پر درد را دوا قرآن
Ту каломи худоиро бе шак
تو کلام خدای را بیشک
Гар нӣии тӯтӣу ҳмору ашк
گر نئی طوطی و حمار و اِشَک
Асли имону рукни тақвои дон
اصل ایمان و رکن تقوی دان
Кони ёқӯту ганҷи маънии дон
کان یاقوت و گنج معنی دان
Ҳаст қонӯни ҳикмати ҳукамо
هست قانون حکمت حکما
Ҳаст меъёри одати уламо
هست معیار عادت علما
Нузҳати ҷонҳо ситоиш ӯст
نزهت جانها ستایش اوست
Селоати ақлҳо намоиш ӯст
سلوت عقلها نمایش اوست
Оят ӯ шифои ҷони тақӣ
آیت او شفای جان تقی
Рояташи дарду андҳони шқӣ
رایتش درد و اندهان شقی
Ақлу нафас аз ниҳод ӯ ҳоҷз
عقل و نفس از نهاد او حاجز
Фсҳо аз тариқи он оҷиз
فصحا از طریق آن عاجز
Ақли кулро фиканда дар шиддат
عقل کل را فکنده در شدّت
Нафаси кулро нишонда дар ъдт
نفس کل را نشانده در عدّت