Ҳам ҷалиласт бо ҳиҷоби ҷалол

هم جلیلست با حجاب جلال

Ҳам далеласт бо ниқоби даллол

هم دلیلست با نقاب دلال

Сухан ӯст возеҳу восиқ

سخن اوست واضح و واثق

Ҳуҷҷат ӯст лоиҳу лоиқ

حجّت اوست لایح و لایق

Дар ҷонро ҳуруф ӯ дарҷаст

دُر جان را حروف او دُرجست

Чархи дайнро ҳидояташ бурҷаст

چرخ دین را هدایتش بُرجست

Равзаи инси ъорФонст ӯ

روضهٔ انس عارفانست او

Ҷина алоълӣ равонаст ӯ

جنة الاعلی روانست او

эй туро аз қироати қуръон

ای ترا از قرائتِ قرآن

Аз сари ғифлату раҳи исён

از سرِ غفلت و ره عصیان

Бар забон аз ҳуруфи завқӣ на

بر زبان از حروف ذوقی نه

Дар ҷинон аз вуқуфи шавқӣ на

در جنان از وقوف شوقی نه

Аз камоли ҷалолату султон

از کمال جلالت و سلطان

Ҳаст қуръон ба ҳуҷҷату бурҳон

هست قرآن به حجّت و برهان

Бар забони тарафи ҳарфу завқӣ на

بر زبان طرف حرف و ذوقی نه

Ғофил аз мъниш ки аз пай чаҳ

غافل از معنیش که از پی چه

Аз даруни шамъи мнҳҷи ислом

از درون شمع منهج اسلام

Вази буруни ҳорси ақидаи ом

وز برون حارسِ عقیدهٔ عام

Оқилонро ҳаловатӣ дар ҷон

عاقلان را حلاوتی در جان

Ғофилонро таловатӣ ба забон

غافلان را تلاوتی به زبان

Дидаи рӯҳу ҳуруфи қуръон ро

دیده روح و حروف قرآن را

Чашми ҷисми ину чашми ҷони онро

چشم جسم این و چشم جان آنرا

Заҳмати ин ббрдаҳи чашми зи гӯш

زحمت این ببرده چشم ز گوش

Неъмат он бихӯрада рӯҳи зи ҳуш

نعمت آن بخورده روح ز هوش

Зосмони тФзлу эҳсон

زآسمان تفضّل و احسان

Ҳар нқт зу чу турраи ёрон

هر نقط زو چو طرّهٔ یاران

зи абри буриши ҷудо шуда ба лутф

ز ابر برّش جدا شده به لطف

Ақд дар баста дар даҳони садаф

عقد دُر بسته در دهان صدف

Баҳри номаҳрамон ба пеши ҷамол

بهر نامحرمان به پیش جمال

Баста аз машки пардаҳои ҷалол

بسته از مشک پرده‌های جلال

Пардау пардаи дорро аз шоҳ

پرده و پرده‌دار را از شاه

Набӯд дили зи кор ӯ огоҳ

نبود دل ز کار او آگاه

Донад онкас ки вай басар дорад

داند آنکس که وی بصر دارد

Парда аз шоҳ кӣ хабар дорад

پرده از شاه کی خبر دارد

Нашуд аз даври торами азрақ

نشد از دور طارم ازرق

Арақ ӯ сусту тозгиши халқ

عرق او سُست و تازگیش خَلَق

Нақшу ҳарфу қироаташ ба яқин

نقش و حرف و قرائتش به یقین

Аз замин ҳаст то сари парвин

از زمین هست تا سرِ پروین

Ту ҳануз аз кифояти шабу рӯз

تو هنوز از کفایت شب و روز

Қишр аввал чашидае аз гўз

قشر اول چشیده‌ای از گوز

Ту зи қуръони ниқоб ӯ дидӣ

تو ز قرآن نقاب او دیدی

Ҳарф ӯро ҳиҷоб ӯ дидӣ

حرف او را حجاب او دیدی

Пеши ноаҳли чеҳраи нгшодст

پیش نااهل چهره نگشادست

Нақш ӯ пеш ӯ бар устодаст

نقش او پیش او بر استادست

Гар турои ҳеҷ аҳл он дидӣ

گر ترا هیچ اهل آن دیدی

Он ниқоби рақиқи бдридӣ

آن نقاب رقیق بدریدی

Мари туро рӯй хеш бинмудӣ

مر ترا روی خویش بنمودی

То равонат бадв биёсудӣ

تا روانت بدو بیاسودی

Аввалин пӯсти зафту талх буд

اولین پوست زفت و تلخ بُوَد

Дуюмин чун зи моҳи слх буд

دومین چون ز ماه سلخ بُوَد

Симин аз ҳарири зарди тнк

سیمین از حریر زرد تُنُک

Чорумини мағзи обдори хунак

چارمین مغز آبدار خنک

Панҷуминат манзиласт хонаи ту

پنجمینت منزل است خانهٔ تو

Суннати анбиёи сетонаи ту

سنّت انبیا ستانهٔ تو

Чун зи панҷуми равони бёроиӣ

چون ز پنجم روان بیارایی

Пас бовел чаро фурӯди ое

پس به اوّل چرا فرود آیی

Дили маҷрӯҳро шифои зўист

دل مجروح را شفا زویست

Ҷони маҳрӯмро давои зўист

جان محروم را دوا زویست

Тани чшди таъми сФлш аз пай зист

تن چشد طعم ثفلش از پی زیست

Ҷони шиносад ки таъм равған чист

جان شناسد که طعم روغن چیست

Ҳис чаҳ бинад магар ки сӯрати нағз

حس چه بیند مگر که صورت نغز

Мағз донад ки чист онрои мағз

مغز داند که چیست آنرا مغز

Сӯрати сўртши ҳамеи хуоне

صورت سورتش همی خوانی

Сифати сираташ наме доне

صفت سیرتش نمی‌دانی

Кам зи меҳмони сарои адани мадон

کم ز مهمان سرای عَدْن مدان

Хон қуръон ба пеш қуръон хон

خوانِ قرآن به پیش قرآن خوان

Ҳарфро зон ниқоб худ кардаст

حرف را زان نقاب خود کردست

Ки зи номаҳрамии ту дар пурдаст

که ز نامحرمی تو در پردست

Ту ҳамон дидае зи сурати он

تو همان دیده‌ای ز سورت آن

Коҳили сӯрати зи сӯрати султон

کاهل صورت ز صورت سلطان

Сӯрат аз айни рӯҳи бихбрст

صورت از عین روح بیخبرست

Тан дигар дон ки рӯҳ худ дигараст

تن دگر دان که روح خود دگرست

Чаҳ шумории ҳуруфро қуръон

چه شماری حروف را قرآن

Чаҳ ҳадис ҳдс кунӣ бо он

چه حدیث حدث کنی با آن

Ки набенанд ҳамчуи бедорон

که نبینند همچو بیداران

Зот ӯ хуфтагону тарророн

ذات او خفتگان و طرّاران

Ҳарф бо ӯ агарчӣ ҳам хоба аст

حرف با او اگرچه هم خوابه است

Бе хабари ҳамчуи нақш гармоба аст

بی‌خبر همچو نقش گرمابه است