Кард хасмон бирав ҷаҳони фарох

کرد خصمان برو جهان فراخ

Танг ҳамчун дрўнгаҳи дрўох

تنگ همچون درونگه درواخ

Бе сабаби хасми қасд ҷонаш кард

بی‌سبب خصم قصد جانش کرد

ӯ бидонаст ва зон амонаш кард

او بدانست و زان امانش کرد

Бори дигар ба қасд ӯ бархест

بار دیگر به قصد او برخاست

Бе гуноҳии варои бкштни хост

بی‌گناهی ورا بکشتن خواست

Пас сими бор азм кард дуруст

پس سیم بار عزم کرد درست

Шарбати заҳри ҳамчуи бори нахуст

شربت زهر همچو بار نخست

Рост кард ва бидод он нопок

راست کرد و بداد آن ناپاک

Ки ҷаҳони бод аз чунон зани пок

که جهان باد از چنان زن پاک

Сад ва ҳафтод ваанд пораи ҷигар

صد و هفتاد و اَند پاره جگر

Ба дар андохт зон лаб чу шукр

به در انداخت زان لب چو شکر

Ҷон бидод андари он ғаму ҳасрат

جان بداد اندر آن غم و حسرت

Бод бар ҷоми хасм ӯ лаънат

باد بر جام خصم او لعنت

Гуфт бо ӯ сутӯдаи мейри ҳусайн

گفت با او ستوده میر حسین

Он марои ашрофро чу зинату зин

آن مرا اشراف را چو زینت و زین

Заҳри ҷони мари туро ки дод бигӯӣ

زهر جان مر ترا که داد بگوی

Гуфт ғмз аз ҳасан буд на накӯ

گفت غمز از حسن بود نه نکو

Ҷади ман Мустафои амони замон

جدِّ من مصطفی امان زمان

Падарами Муртазои амини ҷаҳон

پدرم مرتضی امین جهان

Ҷаддаи ман хадиҷаи зини замон

جدِّهٔ من خدیجه زَین زمان

Модарами Фотимаи чароғи ҷинон

مادرم فاطمه چراغ جنان

Ҷумла буданд аз хиёнату ғмз

جمله بودند از خیانت و غمز

Поку покизаи хотиру дилу мағз

پاک و پاکیزه خاطر و دل و مغز

Ман ҳам аз батну зуҳри эшонам

من هم از بطن و ظَهر ایشانم

Гарчи ҷамъ аз ғами парешонам

گرچه جمع از غم پریشانم

На кунам ғмз ва на буми ғаммоз

نه کنم غمز و نه بُوَم غمّاز

Худ худо донад охиру оғоз

خود خدا داند آخر و آغاز

Ҳаст доно ба ботину зоҳир

هست دانا به باطن و ظاهر

Чун тавоно ба аввалу охир

چون توانا به اوّل و آخر

Онкӣ фармуд ва онкӣ дод ризо

آنکه فرمود و آنکه داد رضا

Худ ҷазо ёбад ӯ ба рӯзи ҷазо

خود جزا یابد او به روز جزا

Вари марои рӯзи ҳашари эзади бор

ور مرا روز حشر ایزد بار

Бидиҳад дар ҷавори ҷинати бор

بدهد در جوارِ جنّت بار

Нарӯм дар биҳишти ҷузи онгоҳ

نروم در بهشت جز آنگاه

Ки наад дар кафами кафи бадхоҳ

که نهد در کفم کفِ بدخواه

Аз чаҳ гӯям ба рамзи васфи улҳол

از چه گویم به رمز وصف‌الحال

Кандарин шарҳ нест ҷои мақол

کاندرین شرح نیست جای مقال

Ҳақ бигӯям ман аз ки андешам

حق بگویم من از که اندیشم

Ончӣ бошад яқин шудаи пешам

آنچه باشد یقین شده پیشم

Ҷаъдаи бинти Ашъаси он бади зан

جعدهٔ بنت اشعث آن بد زن

Ки варои ҷом заҳр дод ба фан

که ورا جام زهر داد به فن

Ки фиристод мари варо бар гӯй

که فرستاد مر ورا بر گوی

Бар замини зани сабуӣ бар лаби ҷӯй

بر زمین زن سبوی بر لب جوی

Он ки будаш ки ёфт ин фурсат

آن که بودش که یافت این فرصت

Ки бирав бод то абади лаънат

که برو باد تا ابد لعنت

Ки пазируфти азуи дирам ба алўФ

که پذیرفت ازو درم به الوف

Зару гавҳар ки нест ҷои вуқуф

زر و گوهر که نیست جای وقوف

Лؤлؤи ҳинду ақди марворид

لؤلؤ هند و عقدِ مروارید

Ки зи миросҳои ҳинд расед

که ز میراثهای هند رسید

Кини накӯи ақди маро туро додам

کین نکو عقد مرا ترا دادم

Ба ту бахшедам ва фиристодам

به تو بخشیدم و فرستادم

Гар ту ин шуғлро тамом кунӣ

گر تو این شغل را تمام کنی

Хештанро ту нек ном кунӣ

خویشتن را تو نیک‌نام کنی

Ба писари мари туро даҳум ба занӣ

به پسر مر تو را دهم به زنی

Мари марои духтарӣу ҷону танӣ

مر مرا دختریّ و جان و تنی

То бикради ончӣ карданӣ будаш

تا بکرد آنچه کردنی بودش

Лек зон феъл бад набад судаш

لیک زان فعل بد نبُد سودش

Ончии пзрФтаҳ буд ҳеҷ надод

آنچه پذرفته بود هیچ نداد

Мари варо дар даҳони нори ниҳод

مر ورا در دهان نار نهاد

Чун падар гуфт бо писар ки занат

چون پدر گفت با پسر که زنت

Ҷаъда бояд ки ҳаст рои занат

جعده باید که هست رای زنت

Гуфт , он зан ки бо ҳасани даҳ бор

گفت، آن زن که با حسن ده بار

Нахурд бар равон ӯ зинҳор

نخورد بر روان او زنهار

Ба дурӯғӣ диҳад сараш бар бод

به دروغی دهد سرش بر باد

Аз худоу расӯли норади ёд

از خدا و رسول نارد یاد

Ман бирав дил бигӯ чигуна нуҳум

من برو دل بگو چگونه نهم

Ба заниаш ризо чигуна даҳум

به زنی‌اش رضا چگونه دهم

Бо чу ӯ кас чу каж ҳаво бошад

با چو او کس چو کژ هوا باشد

Бо маниши ростӣ куҷо бошад

با منش راستی کجا باشد

Ҷон беҳуда кард дар сари кор

جان بیهوده کرد در سرِ کار

То абад монад дар ҷаҳаннаму нор

تا ابد ماند در جهنّم و نار

Рафт ва бо худ бабради бадномӣ

رفت و با خود ببرد بدنامی

Чаҳ бтар дар ҷаҳони зи худ комӣ

چه بتر در جهان ز خود کامی

Садҳазори офарини бори худо

صدهزار آفرین بار خدا

Бар ҳасани бод то ба рӯзи ҷазо

بر حسن باد تا به روز جزا

Хабари он дили пари озар ӯ

خبرِ آن دلِ پر آذر او

Нашнавӣ ҷузи ма аз бародар ӯ

نشنوی جز مه از برادر او