Ъбдоллٰаҳи равоҳаи ёри расӯл
عبداللّٰه رواحه یارِ رسول
Карда будӣ варои расӯли қабул
کرده بودی ورا رسول قبول
Буд ёри гузида дар ҳамаи кор
بود یار گزیده در همه کار
Ихтиёри Муҳамади мухтор
اختیارِ محمّد مختار
Бар Сайиди ҳуқуқ суҳбат дошт
برِ سیّد حقوق صحبت داشت
Як замони хизматаш фурӯ нагузошт
یک زمان خدمتش فرو نگذاشت
Он замонӣ ки Ҷабраили амин
آن زمانی که جبرئیل امین
Оят оварад бар расӯл гузин
آیت آورد بر رسول گزین
Ки буд уммати турои ночор
که بُوَد امّت ترا ناچار
Бар ҷаҳаннам ба ҷумлаи роҳгзор
بر جهنم به جمله راهگذار
Нек ва бад вориданд бар оташ
نیک و بد واردند بر آتش
Хоҳи хуш дил нишину хоҳи нохуш
خواه خوش دلنشین و خواه ناخوش
Чун шунид ин ҳадиси ъбдоллٰаҳ
چون شنید این حدیث عبداللّٰه
Гуфт дармондаи гири воғўсоаҳ
گفت درمانده گیر واغوثاه
Рафт дар хонау буруни номад
رفت در خانه و برون نامد
Ъўш аз оби чашм хӯн омад
عوش از آب چشم خون آمد
Зан варо гуфт хезу беруни рӯ
زن ورا گفت خیز و بیرون رو
Тухмҳое ки куштае бдрў
تخمهایی که کشتهای بدرو
Айб бошад ба хонаи андари мард
عیب باشد به خانه اندر مرد
Мардро кору шуғл бояд кард
مرد را کار و شغل باید کرد
Марди гуфто чу ин шунидам ман
مرد گفتا چو این شنیدم من
Тамаъ аз хештан буридам ман
طمع از خویشتن بریدم من
Ҷаҳд он кард боядам лобуд
جهد آن کرد بایدم لابد
Ки кунам ҳоҷзӣ чу кӯҳи аҳад
که کنم حاجزی چو کوه اُحد
Ки заъифаст мари марои таркиб
که ضعیف است مر مرا ترکیب
Ҳаст дарди наҳифу нори маҳиб
هست دردِ نهیب و نار مهیب
Магар аз шаръи чорае созам
مگر از شرع چارهای سازم
То дар оташ чу рӯй нгдозм
تا در آتش چو روی نگدازم
Оят омад дигар ки ёфт фараҷ
آیت آمد دگر که یافت فَرَج
Онкиро ҳилтсти сами ннҷ
آنکه را حیلتست ثمّ ننج
Аллазӣна атқўо варост наҷот
الذین اتقوا وراست نجات
Зиндаи дониши вгрчаҳ аз амвот
زنده دانش وگرچه از اموات
Гуфт бетақво ар гарон борем
گفت بیتقوی ار گران باریم
Роҳи тақвои магар ба дасти орем
راه تقوی مگر به دست آریم
Роҳ тақво рӯем ва нандешем
راه تقوی رویم و نندیشیم
Ки зи ёрон ба манзил пешем
که ز یاران به منزل پیشیم
Конкаҳ бе тақвоаст дар раҳи дайн
کانکه بیتقویست در رهِ دین
Одамӣ нест ҳаст деви лъин
آدمی نیست هست دیو لعین