Хираду ҷом ӯ ба ҳар ду сарой
خرد و جام او به هر دو سرای
Восита дар миёни халқу худоӣ
واسطه در میان خلق و خدای
Теғу қуръони варо шудаи мӯъҷиз
تیغ و قرآن ورا شده معجز
Нашавад шаръ ӯ халқи ҳаргиз
نشود شرع او خلق هرگز
ӯ чу Мӯсои алии варои ҳорӯн
او چو موسی علی ورا هارون
Ҳар ду як ранг аз даруну бурун
هر دو یک رنگ از درون و برون
Ҳарки аз дар даромада бар ӯ
هرکه از در درآمده بر او
Тоҷи заданеи ниҳода бар сар ӯ
تاج زدنی نهاده بر سر او
Аз пай ҷӯад наз барои суҷуд
از پی جود نز برای سجود
Садр ӯ оби каъбаи бардаи зи ҷӯад
صدر او آب کعبه برده ز جود
ӯ Мадинаи улӯму боби алӣ
او مدینهٔ علوم و باب علی
ӯ худоро набии ълиш вале
او خدا را نبی علیش ولی
Ҳарфи коғази ҳаме сиёҳ кунад
حرف کاغذ همی سیاه کند
Кӣ дили тираро чу моҳ кунад
کی دل تیره را چو ماه کند
Он бенон кӯи миён чу моҳ задӣ
آن بنان کو میان چو ماه زدی
Кӣ дам аз хома сиёҳ задӣ
کی دم از خامهٔ سیاه زدی
Зарб кардӣ миёни моҳи тамом
ضرب کردی میان ماه تمام
Кӣ шудӣ бори гири хомаи хом
کی شدی بار گیر خامهٔ خام
Он беноне ки кард ма ба ду ним
آن بنانی که کرد مه به دو نیم
Кӣ кашидӣ зи хома ҳалқа мем
کی کشیدی ز خامه حلقهٔ میم
Онкӣ ҳар ҳарфро дилаши бади зарф
آنکه هر حرف را دلش بُد ظرف
Кӣ шудӣ дар замонаи бастаи ҳарф
کی شدی در زمانه بستهٔ حرف
Онкии шабро сипед мӯӣ кунад
آنکه شب را سپید موی کند
Кӣ суханро сиёҳ рӯй кунад
کی سخن را سیاهروی کند
Кӣ тавон дид нури ҷони набӣ
کی توان دید نور جان نبی
Аз даричаи мушаббаки ънбӣ
از دریچهٔ مشبّک عنبی
Кӣ шуд идрокаш аз баландии нур
کی شد ادراکش از بلندی نور
Аз зҷоҷӣ ва аз ҷлидии давр
از زجاجی و از جلیدی دور
ӯ ҳамааст аз ҷалол бо мо ёр
او همه است از جلال با ما یار
Ҳамчуи ҷон аз тан ва яке ба шумор
همچو جان از تن و یکی به شمار
Чун фурӯи тохти осмони қадам
چون فرو تاخت آسمان قدم
Фалаки алмстқими зери қадам
فلک المستقیم زیر قدم
Оташи касрӣ аз туфаш бигурехт
آتش کسری از تفش بگریخت
Ҷони худ зери пои асбаши рехт
جان خود زیر پای اسبش ریخت
Пеши шохӣ ки нури бори орад
پیش شاخی که نور بار آرد
Нори зардушти ҷони нисори орад
نار زردشت جان نثار آرد
Хизматашро зи боргоҳи баланд
خدمتش را ز بارگاه بلند
Хоҷа сидра шуд ҷлоҷли банд
خواجهٔ سدره شد جلاجل بند
Гарчи Мӯсо ба сӯй нил шудӣ
گرچه موسی به سوی نیل شدی
Нил чун пар Ҷабраил шудӣ
نیل چون پرّ جبرئیل شدی
СФли нил об дод то сар ӯ
سفل نیل آب داد تا سرِِ او
Аз нишони суфоли чокар ӯ
از نشان سفال چاکر او
Маслиҳатро зи баҳр олам дод
مصلحت را ز بهر عالم داد
Ҳарчӣ гӯшаши ситад забонаш дод
هرچه گوشش ستد زبانش داد
Чарх то шуд ҷудои зи гавҳар ӯ
چرخ تا شد جدا ز گوهر او
Ҳаст аз онгоҳи бози гавҳари ҷӯй
هست از آنگاه باز گوهر جوی
Осмон аз ҷамол ӯ зи замин
آسمان از جمال او ز زمین
Хоки безӣ шудаи сети гавҳари чин
خاک بیزی شدهست گوهر چین
Нутқ ӯ ҳарчӣ дар уқули ниҳод
نطق او هرچه در عقول نهاد
Рӯҳ бар дидаи қабули ниҳод
روح بر دیدهٔ قبول نهاد
Як сухан зуу олимии маънӣ
یک سخن زو و عالمی معنی
Як назар зу ва як ҷаҳони тақво
یک نظر زو و یک جهان تقوی
Ном ӯ ҳам такаст бо тақдир
نام او هم تکست با تقدیر
Ком ӯ ҳмрҳст бо тисир
کام او همرهست با تیسیر
Васф ӯ рӯҳ дар забон дорад
وصف او روح در زبان دارد
Ёд ӯ об дар даҳон дорад
یاد او آب در دهان دارد
Маҳви гашт аз ҳидояташи габрӣ
محو گشت از هدایتش گبری
Қадре шуд ба саъй ӯ ҷабрӣ
قدری شد به سعی او جبری
Халқ ӯ омад аз накӯи аҳдӣ
خلق او آمد از نکو عهدی
Рӯҳи исоу қолаби Меҳдӣ
روح عیسی و قالب مهدی
Ёфта дайни ҳақи бадви таъзим
یافته دین حق بدو تعظیم
Халқ ӯро худои хондаи азим
خُلق او را خدای خوانده عظیم
Чун даромад садафи гушои азал
چون درآمد صدف گشای ازل
Пар гуҳар шуд даҳони илму амал
پر گهر شد دهان علم و عمل
Дайн бадв ёфт зинату равнақ
دین بدو یافت زینت و رونق
Зонка зу ёфт халқи роҳ ба ҳақ
زانکه زو یافت خلق راه به حق
Раҳравонро зи Аҳмади мухтор
رهروان را ز احمدِ مختار
Онкии даии нор бад шудӣ дайни дор
آنکه دی نار بُد شدی دیندار
То гуруҳе ки дай чу диноранд
تا گروهی که دی چو دینارند
Пешаши имрӯзи ҷумлаи дайни оранд
پیشش امروز جمله دین آرند
То бнгшоди лаъл ӯ кон ро
تا بنگشاد لعل او کان را
Самъҳо шамъдон нашуд ҷон ро
سمعها شمعدان نشد جان را
Наргисаш чун зи обтар гаштӣ
نرگسش چون ز آب تر گشتی
Зуҳра дар ҳоли навҳагар гаштӣ
زُهره در حال نوحهگر گشتی
Чун зи ҷҳоли рух ниҳон кардӣ
چون ز جهال رخ نهان کردی
Хона бар худ чу бӯстон кардӣ
خانه بر خود چو بوستان کردی
Чун шудӣ танги дили зи аҳли муҷоз
چون شدی تنگ دل ز اهل مجاز
Ба тамошо шудӣ ба боғи намоз
به تماشا شدی به باغ نماز
Чун зи ишғоли халқи дармондӣ
چون ز اشغال خلق درماندی
Ба арҳнои балолро хондӣ
به ارحنا بلال را خواندی
К-эии балоли асби давлатам зин кун
کای بلال اسب دولتم زین کن
Хок бар фарқ он кун ва ин кун
خاک بر فرق آن کن و این کن
Ки шудам сайр аз одаму олам
که شدم سیر از آدم و عالم
Ҳони сиёҳо сипед муҳра бидам
هان سیاها سپید مهره بدم
Одами хешро ба пардаи роз
آدم خویش را به پردهٔ راز
Бӯда адҳами ҷнибт ашҳб тоз
بوده ادهم جنیبت اشهب تاز
Карда бегарму сард ва бетару хушк
کرده بیگرم و سرد و بیتر و خشک
Турбаташи турбати арабро машк
تربتش تربت عرب را مشک
Гоҳ гуфтӣ ҷаҳон марост теғ
گاه گفتی جهان مراست تیغ
Гоҳ гуфтӣ аҷўъу гуҳи ашбъ
گاه گفتی اجوع و گه اشبع
Як шиками нон ҷӯ нахурдӣ сайр
یک شکم نان جو نخوردی سیر
Наздӣ ҷуз барои дайни шамшер
نزدی جز برای دین شمشیر
Меҳраши Идрӣсро бидода навид
مهرش ادریس را بداده نوید
Лутфаши Иблисро накарда намед
لطفش ابلیس را نکرده نُمید
Сояпарвардагон пардаи ғайб
سایه پروردگان پردهٔ غیب
Аз паии шаку рашку шабаҳату риб
از پی شک و رشک و شبهت و ریب
Рафта зу бар ато чу чархи кабӯд
رفته زو بر عطا چو چرخ کبود
То ба гардан дар офтоби фурӯд
تا به گردن در آفتاب فرود
Завқу шавқаши зи неку бади кӯтоҳ
ذوق و شوقش ز نیک و بد کوتاه
Чашми ҷисмаши зи рӯҳи рӯҳи огоҳ
چشم جسمش ز روح روح آگاه
Ҳамаи халқу вафоу басту фараҳ
همه خلق و وفا و بسط و فرح
Шарти ин наътҳо ?илам нашарҳ
شرط این نعتها الم نشرح