Чун ниҳон шуд зи баҳри суди замин
چون نهان شد ز بهر سود زمین
Оташи осмони зи дӯди замин
آتشِ آسمان ز دود زمین
Даҳр чун дар сарои қӣр андӯд
دهر چون در سرای قیر اندود
Тӯдаи дӯда бо талотуми дӯд
تودهٔ دوده با تلاطم دود
Зулмҳои сипеҳр дар ёдам
ظلمهای سپهر در یادم
Гашта дар табъи даҳри мустаҳкам
گشته در طبع دهر مستحکم
Пеши девони даруни дмгаҳи зишт
پیش دیوان درون دمگه زشت
Зангёни пои кӯб бар ангушт
زنگیان پایکوب بر انگِشت
Гашта пари дӯдаи тӯдаи ҳомӯн
گشته پر دوده تودهٔ هامون
Карда олами ғуломаи ғолияи гаван
کرده عالم غُلامه غالیهگون
Шаби басони сиёҳи гавани дарё
شب بسان سیاهگون دریا
Ман чу гавҳари садафи ниҳоди саро
من چو گوهر صدف نهاد سرا
Хуфтаи андари канори аҳрӣман
خفته اندر کنار اهریمن
Зангеи каши зи машки пероҳан
زنگیی کش ز مُشک پیراهن
Зангӣоне ба қӣри бсрштаҳ
زنگیانی به قیر بسرشته
Шабаҳ бо соҷ карда дар ришта
شبه با ساج کرده در رشته
Дев аз дӯда карда худро далқ
دیو از دوده کرده خود را دلق
Шаш ҷиҳатро яке намӯда ба халқ
شش جهت را یکی نموده به خلق
намедамид аз даҳони дӯдаи сиришт
میدمید از دهان دوده سرشت
Дев дар рӯй нўбёни ангушт
دیو در روی نوبیان انگِشت
Гашта анқоси гавҳари мардум
گشته انقاس گوهرِ مردم
Карда анфоси роҳи манфази гум
کرده انفاس راه منفذ گم
ё ту гуфтӣ ки аз ҷуволи сиёҳ
یا تو گفتی که از جوال سیاه
Зангеи кӯри серумаи рехт ба чоҳ
زنگیی کور سرمه ریخت به چاه
Нур бисёр андакӣ карда
نور بسیار اندکی کرده
Тирагии шаш ҷиҳат яке карда
تیرگی شش جهت یکی کرده
Сояи офтоби рафта чу тир
سایهٔ آفتاب رفته چو تیر
Қирвонро гирифтаи андари қӣр
قیروان را گرفته اندر قیر
Шуд чу шуд зери хоки чашмаи хур
شد چو شد زیر خاک چشمهٔ خور
Настаранро зи ҳавзи нилӯфар
نسترن را ز حوض نیلوفر
Чашми наргис ба боғҳо дар боз
چشم نرگس به باغها در باز
Лек бегона аз нишебу фароз
لیک بیگانه از نشیب و فراز
Зуҳал аз авҷи хеш рух бинмуд
زحل از اوج خویش رخ بنمود
Ҳамчуи гӯйии зи нуқраи зар андӯд
همچو گویی ز نقره زر اندود
Муштарӣ гашта аз фалаки пинҳон
مشتری گشته از فلک پنهان
Ҳеҷ нанамуд рӯй хеши аён
هیچ ننمود روی خویش عیان
Шакли миррӣхи брФрохтаҳи теғ
شکل مریخ برفراخته تیغ
Гоҳи пайдоу гуҳи ниҳон дар меғ
گاه پیدا و گه نهان در میغ
Шамси рух дар ҳиҷоби пӯшида
شمس رخ در حجاب پوشیده
Вази сиёҳии ниқоби пӯшида
وز سیاهی نقاب پوشیده
Зуҳраи андари ҳазизи нопидо
زهره اندر حضیض ناپیدا
Гашта аз нури хеши ҷумлаи ҷудо
گشته از نور خویش جمله جدا
Бо Уторид намонда ҳеҷ рамақ
با عطارد نمانده هیچ رمق
Ҳам басони дуят худ мутлақ
هم بسان دویت خود مطلق
Хусрави шарқ дар шабистони хуш
خسرو شرق در شبستان خوش
Хуфта бар рӯй нилгуни мФрш
خفته بر روی نیلگون مَفرش
Чархи пирӯзау ситора бар он
چرخ پیروزه و ستاره بر آن
Чун зари сурху дасти нилгарон
چون زر سرخ و دست نیلگران
Шҳби андари асир майдон тоз
شهب اندر اثیر میدان تاز
Дами ақраби зи Зуҳраи чавгони боз
دُم عقرب ز زهره چوگان باز
Бӯда пеши бенот наъши маин
بوده پیش بنات نعش مهین
Моҳ чун ним ҳалқае заррин
ماه چون نیم حلقهای زرّین
Дар сурайё бимонада чашми Суҳайл
در ثریّا بمانده چشم سهیل
Хира чун марди мондаи андари сайл
خیره چون مرد مانده اندر سیل
Қутб дар Қатари чархи пайваста
قطب در قطر چرخ پیوسته
Мутамаккин чу пери оҳиста
متمکّن چو پیر آهسته
Нолаи бевау хурӯши ятем
نالهٔ بیوه و خروش یتیم
Дили брҷисро ниҳодаи ду ним
دل برجیس را نهاده دو نیم
Баҳри тъўизи ақди ҳўролъин
بهر تعویذ عقد حورالعین
Фрқдон чун ҳлилаҳ эй заррин
فرقدان چون هلیلهای زرین
Анҷуми андари мҷраҳи рости чунон
انجم اندر مجرّه راست چنان
Ки садафи резаҳо бар оби равон
که صدف ریزهها بر آب روان
Шудаи шакли мҷраҳ зу пайдо
شده شکل مجرّه زو پیدا
Ҳамчуи Мӯсоу баҳру захми Асо
همچو موسی و بحر و زخم عصا
Шакли парвин чу ҳафт муҳраи ишм
شکل پروین چو هفت مهرهٔ یشم
Бар яке ҷом менамӯда ба чашм
بر یکی جام مینموده به چشم
Ҳамчуи шахсами заъифи шакли сҳо
همچو شخصم ضعیف شکل سُها
Гоҳи пайдоу гоҳи нопидо
گاه پیدا و گاه ناپیدا
Гардиши анҷум аз варои асир
گردش انجم از ورای اثیر
Хайли рӯмӣ ба гирди зангии пер
خیل رومی به گرد زنگی پیر
Кавкаб аз роҳи каҳкашони пайдо
کوکب از راه کهکشان پیدا
Рост чун ашку чашми нобӣно
راست چون اشک و چشم نابینا
Чархро карда чун шукуфа ба боғ
چرخ را کرده چون شکوفه به باغ
Гови гардуни зи шаш плитаҳи чароғ
گاو گردون ز شش پلیته چراغ
Мондаи сокин чу гавҳари андари дарҷ
مانده ساکن چو گوهر اندر دُرج
Ҳафт сайёра ва дувоздаҳ бурҷ
هفت سیّاره و دوازده برج
Ахтару осмони зи кӣнаи ман
اختر و آسمان ز کینهٔ من
Гашта монанди ашку синаи ман
گشته مانند اشک و سینهٔ من
Чун зи сармои субҳи зангии зишт
چون ز سرمای صبح زنگی زشت
Дам дамид андари оташу ангушт
دم دمید اندر آتش و انگِشت
Субҳдами дами бурун ҳаме зад хайл
صبحدم دم برون همی زد خیل
ГФтӣии ҷон ҳаме кунад бўоллил
گفتئی جان همی کند بواللیل
То бурун кард ҳамчуи заррини дрқ
تا برون کرد همچو زرین درق
Шоҳи гардуни сар аз даричаи шарқ
شاه گردون سر از دریچهٔ شرق
Ҳамчуи ман зард рӯй шуд олам
همچو من زرد روی شد عالم
Чун буруни тохти сурхи илм
چون برون تاخت سرخ علم
Шуд ҷаҳони тоза чун дили доно
شد جهان تازه چون دل دانا
Шаб шуд аз бими субҳи рӯзи нопидо
شب شد از بیم صبح روز ناپیدا
Анҷум аз бими субҳ резон шуд
انجم از بیم صبح ریزان شد
Зангӣ аз рӯмён гурезон шуд
زنگی از رومیان گریزان شد
Субҳ чун шуд зи нури шоди равон
صبح چون شد ز نور شاد روان
Густаред ӯ зи нури шодравон
گسترید او ز نور شادروان
Бомдодони пагоҳ аз дар ман
بامدادان پگاه از درِ من
Ногуҳ омад падеди дилбари ман
ناگه آمد پدید دلبر من
Дилбарии кӯи дилу равони брбўд
دلبری کو دل و روان بربود
Чун ба кофури машк май андӯд
چون به کافور مُشک میاندود