Андар омад чу моҳ дар шабгир

اندر آمد چو ماه در شبگیر

Анъми аллٰаҳи сабоҳи гӯйони пер

انَعِم‌اللّٰه صباح‌گویان پیر

Кунад ҷисмӣу сокини арконе

کُندجسمی و ساکن ارکانی

Тизчшмӣу раҳи Фродонӣ

تیزچشمی و ره‌فرادانی

Рӯй чун офтоби нур андӯд

روی چون آفتاب نور اندود

Ҷома чун ҷомаи сипеҳри кабӯд

جامه چون جامهٔ سپهر کبود

Ногаҳонӣ ту гуфтӣ омад бар

ناگهانی تو گفتی آمد بر

Офтобии зи ҳавзи нилӯфар

آفتابی ز حوض نیلوفر

ё магари боғбони тинати ман

یا مگر باغبانِ طینت من

Ногаҳони гашт бар бунафшаи саман

ناگهان گشت بر بنفشه سمن

Дида чун аз ниҳоди ман пар кард

دیده چون از نهاد من پُر کرد

То ба сари дарҷи ҷазаъи пар дар кард

تا به سر دُرج جزع پر دُر کرد

Гуфт чун нутқи пар шукр бикшод

گفت چون نطق پر شکر بگشاد

Каллаи хоҷагии з сар биниҳод

کُلَه خواجگی ز سر بنهاد

Киеви асбҳт эй писари хонда

کیف‌اصبحت ای پسر خوانده

эй ба зиндони нафаси дармонда

ای به زندان نفس درمانده

эй ба чоҳи ғурури мондаи асир

ای به چاه غرور مانده اسیر

Бар ту нафаси ҳавои парасти амир

بر تو نفس هواپرست امیر

Хез кин хокдони сарой ту нест

خیز کاین خاکدان سرای تو نیست

Ин ҳавас хонааст ҷой ту нест

این هوس خانه است جای تو نیست

Чаҳ аФгнии биҳдаҳи бисоти нишот

چه افگنی بیهُده بساط نشاط

Андарин сад ҳазор солаи работ

اندرین صد هزار ساله رباط

Гар қабоӣ бақо нахоҳӣ сӯхт

گر قبای بقا نخواهی سوخت

Баркаш аз тани қабоӣ одам дӯхт

برکش از تن قبای آدم دوخت

Хештанро азин қафаси бурҳон

خویشتن را ازین قفس برهان

Бинмо аз хлиФтии бурҳон

بنما از خلیفتی برهان

Бош ганҷур дар нишемани хок

باش گنجور در نشیمن خاک

Варна бигузар аз анҷуму афлок

ورنه بگذر از انجم و افلاک