Он шунидӣ ки дар гуҳи исо

آن شنیدی که در گه عیسی

Хости борон ба ҳоҷат аз мавло

خواست باران به حاجت از مولی

Рафт ва бо қавми худ ба истисқо

رفت و با قوم خود به استسقا

Кард ҳаркаси зи аҷзи хеши дуо

کرد هرکس ز عجز خویش دعا

Ба иҷобат дуо нашуд мақрун

به اجابت دعا نشد مقرون

Гашти исо аз он сабаби маҳзун

گشت عیسی از آن سبب محزون

Ногуҳ омад Нидо ки муҷрим ро

ناگه آمد ندا که مُجرم را

Аз миён кун бурун ки макрам ро

از میان کن برون که مُکرم را

Бо гунаҳ кор нест роҳи ризо

با گنه‌کار نیست راه رضا

Нашунӯд аз гуноҳи кори дуо

نشنود از گناه‌کار دعا

Бозгаштанд ҷумлаи он анбӯҳ

بازگشتند جمله آن انبوه

Ки ҷаҳон буд аз он гуруҳи сутӯҳ

که جهان بود از آن گروه ستوه

Ҷузи як аъўр намонад бо исо

جز یک اعور نماند با عیسی

Ҷони мо боди ҷонашро ба фидо

جان ما باد جانش را به فدا

Гуфт исо чаро нарафтӣ ту

گفت عیسی چرا نرفتی تو

Пушт чун дигарон нхФтии ту

پشت چون دیگران نخفتی تو

То ту будӣ бигӯ гунаҳ кардӣ

تا تو بودی بگو گنه کردی

Номаи хештан сияҳ кардӣ

نامهٔ خویشتن سیه کردی

Гуфт рӯзии ҳаме ба раҳгузарӣ

گفت روزی همی به رهگذری

Сӯй номаҳрамӣ задам назарӣ

سوی نامحرمی زدم نظری

Ҳам бар онҷои кон назар дидам

هم بر آنجای کان نظر دیدم

Тамаъ аз ҷон хеш бибаредам

طمع از جان خویش ببریدم

Қадам аз хашм бар накунадам ман

قدم از خشم بر نکندم من

То мари ин чашми брнкндми ман

تا مر این چشم برنکندم من

Чун зафар ёфт дев бар чашмам

چون ظفر یافت دیو بر چشمم

Чашм кардам сиёҳ чун вшмм

چشم کردم سیاه چون وشمم

То зафар ёфт дев бар басарам

تا ظفر یافت دیو بر بصرم

Дидаро давр кардам аз назарам

دیده را دور کردم از نظرم

Ончӣ аз ман насиби шайтон буд

آنچه از من نصیب شیطان بود

Гашта мари девро ба фармон буд

گشته مر دیو را به فرمان بود

Давр кардам зи хештани як роҳ

دور کردم ز خویشتن یک راه

То нмонми раҳин хашми ?ала

تا نمانم رهینِ خشم آله

Гуфт исо бигӯӣ зуди дуо

گفت عیسی بگوی زود دعا

Ки туе дар замонаи хоси худо

که تویی در زمانه خاص خدا

Даст бар кард зуди марди амин

دست بر کرد زود مرد امین

Исои андари ақаби кунони омин

عیسی اندر عقب کنان آمین

Дасти бардошти марди динии зуд

دست برداشت مرد دینی زود

Буд яздони зи феъл ӯ хушнӯд

بود یزدان ز فعل او خشنود

Дар ҳавои зуди гашти меғи падед

در هوا زود گشت میغ پدید

Абр борон гирифт ва ме борид

ابر باران گرفت و می‌بارید

Аз чапу рост сайлҳо бархест

از چپ و راست سیلها برخاست

Равадҳо раҳ гирифт аз чапу рост

رودها ره گرفت از چپ و راست

Ҳар киро баргузеди яздонаш

هر که را برگزید یزدانش

Бар замона равост фурмонаш

بر زمانه رواست فرمانش

Гар ту фармони ҳақи барӣ , фармон

گر تو فرمان حق بری، فرمان

Бидиҳӣ бар замона чун шоҳон

بدهی بر زمانه چون شاهان

Назарӣ кон набоядат мангар

نظری کان نبایدت منگر

То наёбӣ ту аз замонаи хатар

تا نیابی تو از زمانه خطر

Ҳарки ӯ нанигарад ба ношоист

هرکه او ننگرد به ناشایست

Накушуд ранҷу ғам ба нобоист

نکشد رنج و غم به نابایست

Саҳмӣаст аз саҳҳоми деви лъин

سهمی است از سهام دیو لعین

Ҳар назар кон нишоед андари дайн

هر نظر کان نشاید اندر دین

Ошиқии ҷуз ба ихтиёр хатост

عاشقی جز به اختیار خطاست

Оҳи ошиқ ба ихтиёр куҷост

آه عاشق به اختیار کجاست

зи оби пушт обрӯӣ бигурезад

ز آبِ پشت آبروی بگریزد

Коби пушти оби рӯйҳо резад

کابِ پشت آبِ رویها ریزد

Кард пари бодати андарин олам

کرد پر بادت اندرین عالم

Анда оби пушту нони шикам

انده آبِ پشت و نان شکم

Инат чобуки савор дар таг ва тоз

اینت چابک سوار در تگ و تاز

Ки пиёда бимонад бо мҳмоз

که پیاده بماند با مهماز