Зон банӣ одам аз сғору кбор

زان بنی‌آدم از صغار و کبار

Ки бароварда шуд зи ҷумлаи дамор

که برآورده شد ز جمله دمار

Зон ба ҷони андарун халидани неш

زان به جان اندرون خلیدن نیش

Бачаро дар канори модари хеш

بچه را در کنار مادر خویش

Зон баридан ба манзил ва ба сафар

زان بریدن به منزل و به سفر

Ҳалқи бурнои тозаи пеши падар

حلق برنای تازه پیش پدر

Зон рубудан фикандани андари нор

زان ربودن فکندن اندر نار

Мардро аз дукон ва аз бозор

مرد را از دکان و از بازار

Зон хисоли сарони смр кардан

زان خصال سران سمر کردن

Зон кулоҳи каёни камар кардан

زان کلاه کیان کمر کردن

Зон ҳамаи малик бо халал кардан

زان همه ملک با خلل کردن

Зон ҳамаи хутбаҳо бадал кардан

زان همه خطبه‌ها بدل کردن

Зон банногоҳи бурдан аз сари тахт

زان بناگاه بردن از سرِ تخت

Пои бастаи кашони ду сад бадбахт

پای بسته کشان دو صد بدبخت

То чу башнавадӣ аз ғурури маӣ

تا چو بشنودی از غرور مهی

Дили барӣни умр бевафо нанаҳй

دل براین عمر بی‌وفا ننهی

Ин ҳамаи қиссаҳо аз ӯ бишинав

این همه قصّه‌ها از او بشنو

Нозанинӣ макун бадви бгрў

نازنینی مکن بدو بگرو

Зини қафоҳои нарму ширини кор

زین قفاهای نرم و شیرین کار

Гардани андари мдзди масхараи вор

گردن اندر مدزد مسخره‌وار

Ту з рӯй ҳавоу пари ҳавасӣ

تو ز روی هوا و پر هوسی

Вази паии феъл нокасеу хасӣ

وز پی فعل ناکسی و خسی

Ончунон бо ғурури гаштии ҷуфт

آنچنان با غرور گشتی جفت

Пеши ту марги худ ки ёрад гуфт

پیش تو مرگ خود که یارد گفت

Чаҳ ҳадисаст шоҳ кӣ мерад

چه حدیثست شاه کی میرد

Кӣ аҷали ҳалқ подшо гирад

کی اجل حلق پادشا گیرد

Кӣ буд хосса аз даруни ҳисор

کی بود خاصه از درون حصار

Бо амири аҷали аҷалро кор

با امیر اجل اجل را کار

Аз туами хуштар онкии пеши аҷал

از توام خوشتر آنکه پیش اجل

Аз барои нифоқу зарқу дағал

از برای نفاق و زرق و دغل

Пеши бемори ҳамнафас бо марг

پیش بیمار همنفس با مرگ

Гашта резони зи шохи умраши барг

گشته ریزان ز شاخ عمرش برگ

ӯ кашида зи ҳафт узваши ҷон

او کشیده ز هفت عضوش جان

Ту ҳамеи гӯйии ҳафт ки ба миён

تو همی گویی هفت کُه به میان

Карда Иблиси баҳри таннозӣ

کرده ابلیس بهر طنّازی

Зини сухан бар бирават ту бозӣ

زین سخن بر بروت تو بازی

Дар миён ар ҳазор ки бошад

در میان ار هزار کُه باشد

Марги як дам чу хок бар пошад

مرگ یک دم چو خاک بر پاشد

Зини турш бӯданат дар ин зиндон

زین ترش بودنت در این زندان

Маргро кунад кӣ шавад дандон

مرگ را کُند کی شود دندان

Маи зи ту ки зи ту ба пеши ту мард

مِه ز تو کِه ز تو به پیش تو مُرد

Ту бизӣ хуши туро ки ёради барад

تو بزی خوش ترا که یارد بُرد

Мурдагонро ба гули супурдии ту

مردگان را به گِل سپردی تو

Ту намирӣ на марди хурдии ту

تو نمیری نه مرد خردی تو

Худ турои марги баста кӣ гирад

خود ترا مرگ بسته کی گیرد

Ту амӣрии амир кӣ мерад

تو امیری امیر کی میرد