Хоҷаеро ба мардумии дарбаст
خواجهای را به مردمی دربست
Муттакои сохтам бар ӯ нанишаст
متّکا ساختم بر او ننشست
Гуфтамаш такя ҷой бошад хуш
گفتمش تکیه جای باشد خوش
Гуфт онро ки ришта шуд зи оташ
گفت آن را که رشته شد ز آتش
Кӣ сипорад ба такяи гуҳи тани хеш
کی سپارد به تکیهگه تن خویش
Ҳаркиро гӯру маргу маҳшари пеш
هرکه را گور و مرگ و محشر پیش
Ин ҳамаи такяҳо ғам ва ҳавасаст
این همه تکیهها غم و هوسست
Такяи гуҳи раҳмат худоӣ басаст
تکیهگه رحمت خدای بسست
Инат озодамарди дайн парвар
اینت آزادمرد دینپرور
Инат муҳками ҳадиси ҳикмати хар
اینت محکم حدیث حکمت خر
эй сенаеи сухани дарози макаш
ای سنایی سخن دراز مکش
Кӯтаҳӣ ба намаки з дег бичиш
کوتهی به نمک ز دیگ بچش
Хоҷаи танро талоқ нодода
خواجه تن را طلاق ناداده
Дайн ҳаме ҷӯяд инат озода
دین همی جوید اینت آزاده
Ин ҷаҳони рости баҳри мағрурӣ
این جهان راست بهر مغروری
Хонаи вайрону пардаи занбӯрӣ
خانه ویران و پرده زنبوری
Ин ҷаҳон дар ҳиллӣу ҳалаи ниҳон
این جهان در حُلی و حُله نهان
Ганда перӣаст зишту гандаи даҳон
گَنده پیریست زشت و گنده دهان
Ту ба найрангу ранг ӯ мгрў
تو به نیرنگ و رنگ او مگرو
Суханон музахрафаш машну
سخنان مزخرفش مشنو
Чаҳ тамаъи дорӣ аз дараш обӣ
چه طمع داری از درش آبی
Чаҳ наҳй зери пуштаи гирдобӣ
چه نهی زیر پشته گردابی
Садҳазорон чу ту ба оби барад
صدهزاران چو تو به آب برد
Ташна боз оварад ки ғам нахурд
تشنه باز آورد که غم نخورد
Чун аз ин гандаи пери гаштии давр
چون از این گَنده پیر گشتی دور
Даст паймон бидодӣ аз паии ҳур
دست پیمان بدادی از پی حور
Ҳур бо ту чигуна пардозад
حور با تو چگونه پردازد
Ҳур бо гандаи пер кӣ созад
حور با گندهپیر کی سازد
Се талоқаши даҳ арат ҳеҷ ҳаш аст
سه طلاقش ده ارت هیچ هُش است
Зонка ин гандаи пери шӯй каш аст
زانکه این گنده پیر شوی کُش است
Ҳайдарӣ нест андарин офоқ
حیدری نیست اندرین آفاق
Диҳад ин гандаи перро се талоқ
دهد این گَنده پیر را سه طلاق
Дар ҷаҳони ҳайдарон агарчӣ басанд
در جهان حیدران اگرچه بسند
Дар раҳи дайн ба гирд ӯ нарасанд
در ره دین به گرد او نرسند
Чун шавад даҳр бо ту як дами хуш
چون شود دهر با تو یک دم خوش
Чун ҷаҳди ногуҳ аз хиёри оташ
چون جهد ناگه از خیار آتش
Нӯши ӣнҷоати заҳри онҷоист
نوش اینجات زهر آنجایست
Тарӣ мағз офат пойаст
تری مغز آفت پایست
То буд ?дане ?ут набошад ҳур
تا بُوَد دنییات نباشد حور
Аз маъонии бдонкаҳи даврии давр
از معانی بدانکه دوری دور
Азамоне бҷмлаҳ даст бидор
از امانی بجمله دست بدار
Ҳамчуи ғавғо ба шаҳр даст барор
همچو غوغا به شهر دست برآر
Чакании хдокдони пари мораш
چکنی خداکدان پر مارش
Ки ма ӯ маи сагаши маи мурдораш
که مه او مه سگش مه مردارش
Даври шӯ зу ки аз тнки моя
دور شو زو که از تُنُک مایه
Чўжаҳ ланг ояд ар харии хоя
چوژه لنگ آید ار خری خایه
Гурбаи вор ӯ ғизоӣ худ зояд
گربهوار او غذای خود زاید
Зода ӯ бирав куҷо поед
زادهٔ او برو کجا پاید
Боргири ту тозии асби давон
بارگیر تو تازی اسب دوان
Ту харидори лангу лошаи харон
تو خریدار لنگ و لاشه خران
Хуии шеронпазир бо савлат
خوی شیران پذیر با صولت
Ҳамчу гурба мабош дуни ҳиммат
همچو گربه مباش دون همّت