Он шунидӣ ки ҳомиди лаффоф

آن شنیدی که حامد لفاف

Дар ҳарими ҳарам чу кард тавоф

در حریم حرم چو کرد طواف

Ногуҳӣ боз хӯрд бар ваии пер

ناگهی باز خورد بر وی پیر

Онкӣ дар аср худ надошт назир

آنکه در عصر خود نداشت نظیر

Гуфт шихо бигӯӣ то чунӣ

گفت شیخا بگوی تا چونی

То ба ранҷи замонаи марҳӯнӣ

تا به رنج زمانه مرهونی

Гуфт ҳолами саломат ва хайраст

گفت حالم سلامت و خیرست

Лафзи ман солу моҳи лозирст

لفظ من سال و ماه لاضیرست

Гуфт виҳки сухан хато гуфтӣ

گفت ویحک سخن خطا گفتی

Ҳамчуи нодон ба худ барошуфтӣ

همچو نادان به خود برآشفتی

Одамии хайр онгаҳе дорад

آدمی خیر آنگهی دارد

Ки сироти дақиқи бигузорад

که صراط دقیق بگذارد

Ту ҳануз аз сирот нагузаштӣ

تو هنوز از صراط نگذشتی

Хайр чун бошад эй дади даштӣ

خیر چون باشد ای دد دشتی

Баъд аз он дар биҳишт чун рафтӣ

بعد از آن در بهشت چون رفتی

Аз саломати ту баҳра бигирифтӣ

از سلامت تو بهره بگرفتی

Ношуда дар биҳишту дори салом

ناشده در بهشت و دار سلام

Чун саломат буд наёфта ком

چون سلامت بُوَد نیافته کام

Чун аз ин ҳар ду фориғи оеи ту

چون از این هر دو فارغ آیی تو

Онгаҳе хайрро бшоиии ту

آنگهی خیر را بشایی تو

Эмин аз ҳар ниҳоди зишти шӯй

ایمن از هر نهاد زشت شوی

Ба саломат чу дар биҳишти шӯй

به سلامت چو در بهشت شوی

Мар туро ҳаст ҳар давон дар пай

مر ترا هست هر دوان در پی

Хешро хайр гуфта ъзи алӣ

خویش را خیر گفته عزّ علی

Аз ҳақиқати чунон ба дили даврӣ

از حقیقت چنان به دل دوری

Ки нае Авестоади муздурӣ

که نه‌ای اوستاد مزدوری

Як замон аз ниҳод худ бархез

یک زمان از نهاد خود برخیز

Дар рикоби Маҳмадии овез

در رکاب محمّدی آویز

Ончӣ гуфтаст шаръи омадаи гир

آنچه گفته‌ست شرع آمده گیر

Вончаҳи мақдӯри коӣни он шудаи гир

وآنچه مقدور کائن آن شده گیر

Як замони шаръро мтобъи шӯ

یک زمان شرع را متابع شو

Пас мураффаҳ ба дашт дар бғнў

پس مرفّه به دشت در بغنو