Як ҷаҳонанд зери ин афлок
یک جهانند زیر این افلاک
Коми пари заҳру хонаи пари тирёк
کام پر زهر و خانه پر تریاک
То дилати зер чарх гардонаст
تا دلت زیر چرخ گردانست
Ҳарчӣ зии ту бадаст нек онаст
هرچه زی تو بدست نیک آنست
Бргзри зини сарои ҳазлу ҳавас
برگذر زین سرای هزل و هوس
Пои тоўси созу маҳди магас
پای طاوس ساز و مهد مگس
Одамии зери табъ кӣ шояд
آدمی زیر طبع کی شاید
Чори ҳмоли мурдаро бояд
چار حمّال مرده را باید
Дил агар майли сӯй худ кардӣ
دل اگر میل سوی خود کردی
Дод кам карда хуй дад кардӣ
داد کم کرده خوی دد کردی
Кас надидӣ чунуи яке ғаммоз
کس ندیدی چنو یکی غمّاز
Гарчи зари сӯй ӯ намӯдӣ роз
گرچه زر سوی او نمودی راز
Кам нишин то мқомру ғаммоз
کم نشین تا مقامر و غمّاز
Ки бараҳна ?ут кунанд ҳамчун роз
که برهنهات کنند همچون راز
Гарчи худ нест дар сарои муҷоз
گرچه خود نیست در سرای مجاز
Хоми дасту дағои даҳ ва кам боз
خام دست و دغا ده و کم باز
эй басои рангҳои ӯ дида
ای بسا رنگهای او دیده
Пас ғурураш ба ҷаҳли бхридаҳ
پس غرورش به جهل بخریده
Бо ғурураш мабош ҳеҷ қарин
با غرورش مباش هیچ قرین
Ки бараҳна т кунанд зи давлату дайн
که برهنهت کنند ز دولت و دین
Чори табъи андарин ду рукн ва се ҳад
چار طبع اندرین دو رکن و سه حد
зи аввали кор то ба рӯзи лаҳад
ز اوّل کار تا به روز لحد
Карамро аз зуҳӯр набӯд буд
کرم را از ظهور نبود بود
Ки бисӯзад валек набӯд дӯд
که بسوزد ولیک نبود دود
Манеҳён тавонад чун тундар
منهیان تواند چون تُندر
Киштии хушки рӯтар аз астар
کشتی خشکروتر از استر
ё зи худ ёд бош ё зу бош
یا ز خود یاد باش یا زو باش
Бикунади ҳам сазоаш рӯзӣ бош
بکند هم سزاش روزی باش
Ин ҳамаи хоҷагони гурбаи табъ
این همه خواجگان گربه طبع
Ки саги нафасро шуданд табаъ
که سگ نفس را شدند تبع
Чун ҳубоб арча зоб дилшоданд
چون حباب ارچه زاب دلشادند
Зуд меринд аз онкӣ пар боданд
زود میرند از آنکه پر بادند
Умр каз саъй бод бошаду об
عمر کز سعی باد باشد و آب
Сахти кӯтаҳ буд чу умри ҳубоб
سخت کوته بُوَد چو عمر حباب
Умр дайнаст то абади ҳамроҳ
عمر دین است تا ابد همراه
Ки аҷали сӯй ӯ надорад роҳ
که اجل سوی او ندارد راه
Умри онкас ки пос худ дорад
عمر آنکس که پاس خود دارد
Бар ҳунари посбон хирад дорад
بر هنر پاسبان خرد دارد