Чун ту бар заррае ҳисоб кунӣ

چون تو بر ذرهّ‌ای حساب کنی

Вар ба шабаҳат буд итоб кунӣ

ور به شبهت بُوَد عتاب کنی

Вари ҳаромӣ буд азоби диҳӣ

ور حرامی بود عذاب دهی

Рӯз маҳшар бидон уқоби диҳӣ

روز محشر بدان عقاب دهی

Кӣ писандии зи бандаи зулму хато

کی پسندی ز بنده ظلم و خطا

Вари ту ронӣ чаро диҳии ту ҷазо

ور تو رانی چرا دهی تو جزا

Чун ҳўолт кунам гунаҳ ба қазо

چون حوالت کنم گنه به قضا

Гуфта дар номаи куфри лоирзӣ

گفته در نامه کفر لایرضی

Худ гунаҳ мекунем ва дода ризо

خود گنه می‌کنیم و داده رضا

Пас ҳўолт кунем сӯии қазо

پس حوالت کنیم سوی قضا

эй туро роҳ гашта ройу қиёс

ای ترا راه گشته رای و قیاس

Бтар аз роҳу рои худ мшнос

بتر از راه و رای خود مشناس

Роҳ дайнаст муҳками танзил

راه دینست محکم تنزیل

Шарҳи он Муртазо диҳад таъвил

شرح آن مرتضی دهد تأویل

Ҷуз аз ин ҷумлаи тараоти шимур

جز از این جمله ترّهات شمر

Кор худ кун ба қавли каси мангар

کار خود کن به قول کس منگر

Подшоҳои марои бад-ӣни Бамгир

پادشاها مرا بدین بمگیر

Худ кунам худ кашами ҷазоу зҳир

خود کنم خود کشم جزا و زحیر

Дар сифоти ту зулм натавон гуфт

در صفات تو ظلم نتوان گفت

Бо сегӣ дар ҷувол натавон хуфт

با سگی در جوال نتوان خفت

Раҳ намӯдӣ русул фиристодӣ

ره نمودی رُسل فرستادی

Бар ту ҷоиз куҷост бедодӣ

بر تو جایز کجاست بیدادی

Гар ту бар бандаи куфри хоста Эй

گر تو بر بنده کفر خواسته‌ای

Вази мукофот он накоста Эй

وز مکافات آن نکاسته‌ای

Ин маъонӣ ба зулм шуд мансӯб

این معانی به ظلم شد منسوب

эй муназзаҳи зи зулму ҷавру уюб

ای منزّه ز ظلم و جور و عیوب

Ончии моро ба зулм шуд бора

آنچه ما را به ظلم شد باره

Буд аз нафас шавам аммора

بود از نفس شوم امّاره

ӯ турои роҳ рост бинмудаст

او ترا راه راست بنمودست

Гар ту бар раҳ рӯй туро судаст

گر تو بر ره روی ترا سودست

Гар ба бади нафас ту шавад моил

گر به بد نفس تو شود مایل

Инат зулмии азиму баси ҳоил

اینت ظلمی عظیم و بس هایل

Онкӣ ӯ аз ту ростӣ хоҳад

آنکه او از تو راستی خواهد

Гуядатгар бадӣ кунӣ шояд

گویدت گر بدی کنی شاید

Анбиёро бигӯ ба чаҳ фиристод

انبیا را بگو به چه فرستاد

Чун ваии афканди зулмро бунёд

چون وی افکند ظلم را بنیاد

Ба бадии ҳоҷат русул набӯд

به بدی حاجت رسل نبود

Баҳр бошад ҷаҳон ва пул набӯд

بحر باشد جهان و پل نبود

Ҳаркасӣ аз бад ончӣ битавонад

هرکسی از بَد آنچه بتواند

Бо касон дар ҷаҳон ҳаме ронад

با کسان در جهان همی راند

Нест ҳоҷат ба номау пайғом

نیست حاجت به نامه و پیغام

Бар ман ва бар ту гашти кори тамом

بر من و بر تو گشت کار تمام

Хоҷа дар хоби ғифлатии пайваст

خواجه در خواب غفلتی پیوست

Рӯзи маҳшари туро ки гирад даст

روز محشر ترا که گیرد دست

Аз ту пурсанади рӯзи растохез

از تو پرسند روز رستاخیز

К-эй ба хоби андарун яке бархез

کای به خواب اندرون یکی برخیز

Бозгу то бадӣ чаро кардӣ

بازگو تا بدی چرا کردی

Моли айтому бева чун хӯрдӣ

مال ایتام و بیوه چون خوردی

Бегунаҳро чаро ту хӯни резӣ

بی‌گنه را چرا تو خون‌ریزی

Ту чаҳ гӯйии магар ки бстизӣ

تو چه گویی مگر که بستیزی

Пешгирӣ магари раҳи инкор

پیش‌گیری مگر ره انکار

Гардӣ аз кардаҳои худ безор

گردی از کرده‌های خود بیزار

ё бигӯе ту хостӣ бар ман

یا بگویی تو خواستی بر من

Бар ту пайдо шавад ъноу мҳн

بر تو پیدا شود عنا و محن

Хезу беҳуда тараот магӯӣ

خیز و بیهوده ترّهات مگوی

Хештанро раҳи салоҳи биҷавӣ

خویشتن را ره صلاح بجوی

Чун зи шамшери лъини худоӣ ба ҳақ

چون ز شمشیر لعین خدای به حق

Бирасад ин як сухан бигӯ мутлақ

برسد این یک سخن بگو مطلق

Ки чаро қурраи алъиўни расӯл

که چرا قرّة‌العیون رسول

Гашт бар даст шавам ту мақтӯл

گشت بر دست شوم تو مقتول

Гуяд он саг ки он қазои ту буд

گوید آن سگ که آن قضای تو بود

Вони чунон феъли бади ризои ту буд

وآن چنان فعل بد رضای تو بود

Гуфта бошад худоиро золим

گفته باشد خدای را ظالم

Ки набошад ба кор дар олам

که نباشد به کار در عالم

Сӯзи Аҳмади худоӣ кӣ хоҳад

سوز احمد خدای کی خواهد

Ҷигар аз ваии ҷудоӣ кӣ хоҳад

جگر از وی جدای کی خواهد

Чаҳ гунаҳ кард кини ҷазояш буд

چه گنه کرد کین جزایش بود

Ки барин зулмҳо ризояш буд

که برین ظلمها رضایش بود

Дили беморро даво битавон

دل بیمار را دوا بتوان

Ҳмқро ҳеҷ гӯнаи чораи мадон

حمق را هیچ‌گونه چاره مدان

Хоҷаи бемору барда аз ҳавасӣ

خواجه بیمار و برده از هوسی

Бори худ сӯии бордон касе

بار خود سوی باردان کسی

Дар шабӣ бош то сипедаи бом

در شبی باش تا سپیدهٔ بام

Хоб ва иқзт бидон зи носи ниёам

خواب و یقظت بدان ز ناس نیام

Беш аз ин бо ту гуфт натавонам

بیش از این با تو گفت نتوانم

Ки на ман ҳудҳуди сулаймонам

که نه من هدهد سلیمانم

Каз сабои мар туро кунам огоҳ

کز سبا مر ترا کنم آگاه

То биёбӣ ба сӯии дониши роҳ

تا بیابی به سوی دانش راه

Ин аҳотт марост каз билқис

این احاطت مراست کز بلقیس

Огаҳам нестам чу ту Иблис

آگهم نیستم چو تو ابلیس

Вар бигӯям ту ҳам нёмўзӣ

ور بگویم تو هم نیاموزی

Хирқа то кӣ дарӣ ва кӣ дузӣ

خرقه تا کی دری و کی دوزی

Иълмўнро худоӣ дар қуръон

یعلمون را خدای در قرآن

Пеши лоиълмўни ниҳоди макон

پیش لایعلمون نهاد مکان

Зини сухан бас кунам ки нниўшӣ

زین سخن بس کنم که ننیوشی

Вар ба умри андарун басӣ кӯшӣ

ور به عمر اندرون بسی کوشی