Холи козори ту гузида буд

خال کآزار تو گزیده بُوَد

Ҳамчуи холи сифеди дида буд

همچو خال سفید دیده بُوَد

Кунад он холат аз хиради холӣ

کند آن خالت از خرد خالی

Баҳри мироси модарати ҳоле

بهر میراث مادرت حالی

Чун зарат бошад аз ту ҷӯяд ранг

چون زرت باشد از تو جوید رنگ

Чун буии муфлис аз ту дорад нанг

چون بوی مفلس از تو دارد ننگ

Хоҷа хонд чу кор бошад рост

خواجه خواند چو کار باشد راست

Пас чу шуд кажи ғуломи зодаи мост

پس چو شد کژ غلام‌زادهٔ ماست

Шоҳзодаи буи чу дории мол

شاهزاده بوی چو داری مال

Доаи зодаи шӯй чу бад шуд ҳол

داه زاده شوی چو بد شد حال

Пас ту гӯйии фалон маро холаст

پس تو گویی فلان مرا خالست

Санги дил хол нест тбхолст

سنگ دل خال نیست تبخالست

Рӯи ту аз нанги хол бе ъам бош

رو تو از ننگ خال بی‌عم باش

Хол ва ъамро бимон ва беғам бош

خال و عم را بمان و بی‌غم باش

То ду дастат ба доман холаст

تا دو دستت به دامن خالست

Ҳардуи поят миён охоласт

هردو پایت میان آخالست

Ҳикмати андар араб фаровонаст

حکمت اندر عرب فراوانست

Вази ҳамаи хубтар яке онаст

وز همه خوبتر یکی آنست

Ки ъдӣ чун шуд аз адовати хол

که عدی چون شد از عداوت خال

Ҳамнишин сбоъу ваҳшу раммол

همنشین سباع و وحش و رمال

Нишнидӣ ки ронад дар амсол

نشنیدی که راند در امثال

Рӯи ту ъам ғами шумору холи вабол

رو تو عم غم شمار و خال وبال