Чун ситудӣ басии удӯлон ро
چون ستودی بسی عدولان را
Сухании гӯии бўолФзўлон ро
سخنی گوی بوالفضولان را
Онкӣ бе олатанд ва бе моя
آنکه بیآلتند و بیمایه
Ҳамаи урён чу кир бе хоя
همه عریان چو کیر بیخایه
ё талабкори зарқ ва тазвиранд
یا طلبکار زرق و تزویرند
ё ҷаҳонро ба ҳасба ме гиранд
یا جهان را به حسبه میگیرند
Шеъри барда ба гозру ҷўлоаҳ
شعر برده به گازر و جولاه
Хоста зу баҳоии кафшу кулоҳ
خواسته زو بهای کفش و کلاه
Ҳамчуи хлқонёни куҳани пироӣ
همچو خلقانیان کهن پیرای
Карда як шеърро ду гардаи баҳои
کرده یک شعر را دو گرده بهای
Ҳамчуи саг дар ба дар ба дарюза
همچو سگ در به در به دریوزه
Хондаи мари заҳрро шукри бўзаҳ
خوانده مر زهر را شکر بوزه
Мадҳи шоҳон ба омёни барда
مدح شاهان به عامیان برده
Девро ҳуши хеши бспрдаҳ
دیو را هوش خویش بسپرده
Як рамаи ноҳифозу нобӣно
یک رمه ناحفاظ و نابینا
Дар иборати Фрхчу нозебо
در عبارت فرخچ و نازیبا
Ҷои халхол тоҷ биниҳода
جای خلخال تاج بنهاده
Шеърашони ҳамчуи ришашони сода
شعرشان همچو ریششان ساده
Ҳеҷ нашинохтаи маъонӣ ро
هیچ نشناخته معانی را
Бади забонии зи хуши забонӣ ро
بد زبانی ز خوش زبانی را
Тоба аз офтоба нашносанд
تابه از آفتابه نشناسند
Шакли чарх аз зўобаҳ нашносанд
شکل چرخ از ذوابه نشناسند
Назд эшон кросаҳ бо коса
نزد ایشان کراسه با کاسه
Ҳаст яксон чу тос бо тоса
هست یکسان چو تاس با تاسه
Шоҳро мадҳат амир баранд
شاه را مدحت امیر برند
Мейрро дар улувва ба тир баранд
میر را در علو به تیر برند
Омёнро хдоигон хонанд
عامیان را خدایگان خوانند
Меҳтаронро ба посбон хонанд
مهتران را به پاسبان خوانند
Мадҳу зм наздашон чу яксонаст
مدح و ذم نزدشان چو یکسانست
Каси занашон чу хона вайронаст
کس زنشان چو خانه ویرانست
Ҳамаи муҳтоҷ луқма нонанд
همه محتاج لقمهٔ نانند
Ҳама бе олатанд ва ҳайронанд
همه بیآلتند و حیرانند
Ҳамаи ношстаҳ рӯй ва манҳусанд
همه ناشسته روی و منحوسند
Ҳамаи ттФили хуй ва ҷосусанд
همه تطفیل خوی و جاسوسند
Ҳама бо рӯйу талъати шӯманд
همه با روی و طلعت شومند
Зон ҳамаи солаи хор ва маҳрӯманд
زان همه ساله خوار و محرومند
Бе забонии варо забонӣ кард
بیزبانی ورا زبانی کرد
Олати хеш безабонӣ кард
آلت خویش بیزبانی کرد