эй ту бар дайни Мустафои солор

ای تو بر دین مصطفی سالار

Бар тариқ бародарӣ кун кор

بر طریق برادری کن کار

Аҳди деринаро ба ёд овар

عهد دیرینه را به یاد آور

Вази тариқ бародарӣ магзар

وز طریق برادری مگذر

Дайни ҳақро ба ҳақи туе бурҳон

دین حق را به حق تویی برهان

Мари марои зини Ақилаҳо бурҳон

مر مرا زین عقیله‌ها برهان

Ту ба Бағдоди шод ва ман ношод

تو به بغداد شاد و من ناشاد

Худ нагӯйӣ варои расми фарёд

خود نگویی ورا رسم فریاد

Солу маи тарснок ваанда гин

سال و مه ترسناک و انده‌گین

Мондаи маҳбӯси турбати ғазнӣн

مانده محبوس تربت غزنین

Макун охири бародарии пеши ор

مکن آخر برادری پیش آر

Вази миёни ин ҳиҷобҳо бурдор

وز میان این حجابها بردار

Гарчи ҳастам асир ҳар ноаҳл

گرچه هستم اسیر هر نااهل

Чашм дорам ки кор гардад саҳл

چشم دارم که کار گردد سهل

То кӣ ин инқибоз ва ин даврӣ

تا کی این انقباض و این دوری

Ба сари ман ки ту на маъзӯрӣ

به سرِ من که تو نه معذوری

Аҳдҳои қадимро ёди ор

عهدهای قدیم را یاد آر

Ҳақи нону намак фурӯ магузор

حق نان و نمک فرو مگذار

Ин китобӣ ки гуфтаам дар панд

این کتابی که گفته‌ام در پند

Чун рухи ҳури дилбару дилбанд

چون رخ حور دلبر و دلبند

Гарчи бисёр дидае таълӣф

گرچه بسیار دیده‌ای تألیف

Ҳеҷ дидӣ бад-ӣни сифати тасниф

هیچ دیدی بدین صفت تصنیف

Инси дилҳои орифони сухан

انس دلهای عارفان سخن

Тозау бамазза на бесар ва бен

تازه و بامزه نه بی سر و بُن

Ҳарчӣ донистаам зи навъи улӯм

هرچه دانسته‌ام ز نوع علوم

Кардаам ҷумлаи халқро маълум

کرده‌ام جمله خلق را معلوم

Ончӣ насаст ва ончӣ ахбораст

آنچه نصّ است و آنچه اخبارست

Вари машойих ҳрончаҳ осораст

ور مشایخ هرآنچه آثارست

Андарин номаи ҷумлагӣ ҷамъ аст

اندرین نامه جملگی جمع است

Маҷлиси рӯҳро яке шамъ аст

مجلس روح را یکی شمع است

Малакӯти ин сухан чу бархонанд

ملکوت این سخن چو برخوانند

Ҳрзу тъўиз хеш гардонанд

حرز و تعویذ خویش گردانند

Оқилонро ғизоӣ ҷон бошад

عاقلان را غذای جان باشد

Орифонро ба аз равон бошад

عارفان را به از روان باشد

Соҳирӣ кардаам дарин маънӣ

ساحری کرده‌ام درین معنی

Зон куҷо ақл додам ин фатво

زان کجا عقل دادم این فتوی

Гар тбҷҳ бад-ӣн кунам шояд

گر تبجّح بدین کنم شاید

Зини суханҳо ки ҷони бросоид

زین سخنها که جان برآساید

Як сухани зину олимии дониш

یک سخن زین و عالمی دانش

Ҳамчуи қуръони порсии хониш

همچو قرآن پارسی خوانش

Рӯҳро солу моҳ ҳамчу ғизост

روح را سال و ماه همچو غذاست

Дили маҷрӯҳро басон шифост

دل مجروح را بسان شفاست

Ман чаҳ гӯям ту худ накӯи доне

من چه گویم تو خود نکو دانی

Ки нигарадам хаҷал чу бархонӣ

که نگردم خجل چو برخوانی

Мари хирадро насим ӯст чу гул

مر خرد را نسیم اوست چو گل

На чу дигари ҳадиси бонги дуҳул

نه چو دیگر حدیث بانگ دهل

Рӯзи бозори фазлу илми муфид

روز بازار فضل و علم مفید

Арсаи илму олами тавҳид

عرصهٔ علم و عالم توحید

Ҳамчуи дӯшизаи духтарии зебо

همچو دوشیزه دختری زیبا

Ба ҷамолу баҳо чу моҳи само

به جمال و بها چو ماه سما

Ба ҳиллӣу ҳлл чу гардани ҳур

به حلی و حلل چو گردن حور

Дасти ноаҳли дор ёрб давр

دست نااهل دار یارب دور

Ъдтӣ мешиносам инро ман

عدّتی می‌شناسم این را من

Пеши эзади маин зўолмн

پیش ایزد مهین ذوالمن

Кини суханҳо наҷот ман бошад

کین سخنها نجات من باشد

Зонка тавҳид зўолмнн бошад

زانکه توحید ذوالمنن باشد

Шодмони Мустафоу ёронаш

شادمان مصطفی و یارانش

Вонкаҳ ҳастанд дӯстдоронаш

وانکه هستند دوستدارانش

Чори ёри гузидаи аҳли сано

چار یار گزیده اهل ثنا

Бар тану ҷонишони зи бандаи дуо

بر تن و جانشان ز بنده دعا

Муртазоу батул ва ду писараш

مرتضی و بتول و دو پسرش

Вонкаҳи савганди ман буд ба сараш

وانکه سوگند من بود به سرش

Нахӯрам ғамгар оли бўсФён

نخورم غم گر آل بوسفیان

Нашаванд аз ҳадиси ман шодон

نشوند از حدیث من شادان

Чун з ман шуд худои ман хушнӯд

چون ز من شد خدای من خشنود

Мустафоро зи ман равон осуд

مصطفی را ز من روان آسود

Молики дӯзах ар буд ғазабон

مالک دوزخ ار بُوَد غضبان

Ғазаб ӯ бигӯ маро чаҳ зиён

غضب او بگو مرا چه زیان

Мари марои мадҳ Мустафоаст ғзӣ

مر مرا مدح مصطفی است غذی

Ҷони ман боди ҷонашро ба Фдӣ

جان من باد جانش را به فدی

Ол ӯро ба ҷони харидорам

آل او را به جان خریدارم

Вази бадии хоҳи оли безорам

وز بدی‌خواه آل بیزارم

Дӯстдори расӯл ва ол ваем

دوستدار رسول و آلِ ویم

Зонка пайваста дар навол ваем

زانکه پیوسته در نوال ویم

Гар бадасти ин ақидау мазҳаб

گر بدست این عقیده و مذهب

Ҳам барӣн бад бидорем ёрб

هم براین بد بداریم یارب

Ман зи баҳри худ ин гзидстм

من ز بهر خود این گزیدستم

Кандарин раҳи наҷоти дидстм

کاندرین ره نجات دیدستم

Ту ки бар дайни шаръи бурҳонӣ

تو که بر دین شرع برهانی

Ба сари ман ки ҷумла бархонӣ

به سرِ من که جمله برخوانی

Ту чаҳ доне биор ва фатво кун

تو چه دانی بیار و فتوی کن

Нест андари сухани маҷоли сухан

نیست اندر سخن مجال سُخن

Гуфтам ин ва ?бирт фиристодам

گفتم این و برت فرستادم

Дар ганҷ улӯм бикшодам

درِ گنج علوم بگشادم

Ададаш ҳаст даҳ ҳазор абёт

عددش هست ده هزار ابیات

Ҳамаи амсолу панду мадҳу сифот

همه امثال و پند و مدح و صفات

Гар турои ин сухан писанд ояд

گر ترا این سخن پسند آید

Ҷони ман эмин аз газанд ояд

جان من ایمن از گزند آید

Вари писанд ту ноед ин гуфтор

ور پسند تو ناید این گفتار

Худ надидӣ ба ҷумлаи боди ингор

خود ندیدی به جمله باد انگار

Ту шиносӣ ки нест ҳазлу маҳол

تو شناسی که نیست هزل و محال

Нӯш кун зуду хок бар лаби мол

نوش کن زود و خاک بر لب مال

Мунтазир мондаам дар ин андӯҳ

منتظر مانده‌ام در این اندوه

Вази ғами рӯзгор бар дили кӯҳ

وز غم روزگار بر دل کوه

Ин суханро мтолъти фармой

این سخن را مطالعت فرمای

Неку бад дар ҷавоб боз намой

نیک و بد در جواب باز نمای

Ҷоҳилони ҷумла нописанд кунанд

جاهلان جمله ناپسند کنند

Вази сари ҷаҳл решханд кунанд

وز سرِ جهل ریشخند کنند

Вонкаҳ бошад сухани шиносу ҳаким

وانکه باشد سخن‌شناس و حکیم

Ҳамчуи қуръон наад варои таъзим

همچو قرآن نهد ورا تعظیم

Ёфт ин байтҳои ҷзли фасеҳ

یافت این بیتهای جزل فصیح

Бар ҳамаи шеъри шоирони тарҷеҳ

بر همه شعر شاعران ترجیح

Гар кунад таънии андарин нодон

گر کند طعنی اندرین نادان

Гӯ бикун нест беҳтар аз қуръон

گو بکن نیست بهتر از قرآن

Хонд кофари зи ҷҳди дил пар рем

خواند کافر ز جحد دل پر ریم

Мусҳафи маҷдро ба аФки қадим

مصحف مجد را به افک قدیم

Барашон шеърам ар буд тарфанд

برشان شعرم ار بود ترفند

Ту бирав шукр кун барояшон ханд

تو برو شکر کن برایشان خند

Надаҳум беш аз ин турои тсдиъ

ندهم بیش از این ترا تصدیع

Арза кун бар ҳамаи шарифу вазеъ

عرضه کن بر همه شریف و وضیع

Гӯйии ин эътиқоди мҷдўдст

گویی این اعتقاد مجدودست

Ҷумлаи бргФтш ончӣ мақсӯдаст

جمله برگفتش آنچه مقصودست

То бадонеи яқин ки ин гуфта

تا بدانی یقین که این گفته

Дар дарёст ҷумлаи носуфта

دُرّ دریاست جمله ناسفته

Холиқи ғайби дони гувоҳ ман аст

خالق غیب‌دان گواه من است

Кини раҳи шоҳроҳу роҳ ман аст

کین ره شاهراه و راه من است

Бас кунам қисса ва дуо гӯям

بس کنم قصّه و دعا گویم

Мари туро дар сано ризо ҷӯям

مر ترا در ثنا رضا جویم

Хоҳам аз кирдигори худ шабу рӯз

خواهم از کردگار خود شب و روز

Ки шӯй бар муродҳо пирӯз

که شوی بر مرادها پیروز

Буд нимӣ гузашта аз мурдод

بود نیمی گذشته از مرداد

Ки аз ин гуфта ҳо бидодам дод

که از این گفته‌ها بدادم داد

Шуд тамоми ин китоб дар маи дай

شد تمام این کتاب در مه دی

Ки дар озар фикандам инро пай

که در آذر فکندم این را پی

Панҷсад ва бист ва панҷ рафтаи зи ом

پانصد و بیست و پنج رفته ز عام

Панҷсад ва сӣу чори гашти тамом

پانصد و سی و چار گشت تمام

Бод бар Мустафои дуруду салом

باد بر مصطفی درود و سلام

Абадулдаҳри садҳазорони ом

ابدالدّهر صدهزاران عام

Садҳазорони сано чу оби зулол

صدهزاران ثنا چو آب زلال

Аз раҳеи бод бар Муҳамаду ол

از رهی باد بر محمد و آل