Ҳӣу қиўму қодиру қоҳир
حی و قیوم و قادر و قاهر
Аввали аввали охири охир
اول اول آخر آخر
Нутқ , абкм бимонада дар сифаташ
نطق، ابکم بمانده در صفتش
Ваҳм , оҷиз шудаи змърФтш
وهم، عاجز شده زمعرفتش
Набарди ақл дар сафоташи роҳ
نبرد عقل در صفاتش راه
Набӯд ваҳмро ба зотши роҳ
نبود وهم را به ذاتش راه
Кӣ расад ваҳм дар ҷаҳони қадам
کی رسد وهم در جهان قدم
Ки баландаст остони қадам
که بلند است آستان قدم
Наси қуръон шудааст эй ошиқ
نص قرآن شده است ای عاشق
Дар сифоти ҷалол ӯ нотиқ
در صفات جلال او ناطق
« шаҳди аллоҳ » гувоҳи маърифаташ
«شهد الله» گواه معرفتش
« вҳдаҳи лошарики ?ла » сифаташ
«وحده لاشریک له» صفتش
На аз ӯ зоди кас , на ӯ аз кас
نه از او زاد کس، نه او از کس
« қул ҳўи аллоҳ » далелу ҳуҷҷати бас
«قل هو الله» دلیل و حجت بس
Аз макону замони барии зотш
از مکان و زمان بری ذاتش
Маҳз ҷаҳласт нафйу асботш
محض جهلست نفی و اثباتش
Ҳаст воҷиби вуҷӯд ӯ доим
هست واجب وجود او دائم
Зонкаҳ бошад ба зоти худ қоим
زآنکه باشد به ذات خود قائم
Ғояти малик ӯ надонад кас
غایت ملک او نداند کس
Ҳама ӯ ва бадв намонад кас
همه او و بدو نماند کس
Нест бо ҳеҷ чизи пайвандаш
نیست با هیچ چیز پیوندش
Набӯд ҷуфт ва мисли ва монандаш
نبود جفت و مثل و مانندش