Дидан рӯй туро муҳаррам набошад чашми мо

دیدن روی تو را محرم نباشد چشم ما

Дида аз ҷони сохт бояд дидан рӯй туро

دیده از جان ساخت باید دیدن روی ترا

Аз рух ва рӯй ту рангӣ тобнок омад бичишам

از رخ و روی تو رنگی تابناک آمد بچشم

Вази сари зулфи ту бӯеи сар бмҳр омад бмо

وز سر زلف تو بویی سر بمهر آمد بما

Гар биёад рӯй гулранги ту дрхокм ниҳанд

گر بیاد روی گلرنگ تو درخاکم نهند

То бҳшр аз турбати ман лолаи гавани раведи гё

تا بحشر از تربت من لاله گون روید گیا

Нони лутф эй шоҳ дар занбили фақрам ар наҳй

نان لطف ای شاه در زنبیل فقرم ار نهی

Ҳамчуи ман дарвеш шуд чун ту тавонгарро гадо

همچو من درویش شد چون تو توانگر را گدا

Гавҳари ишқат ки ҷон бедилонаш маъданаст

گوهر عشقت که جان بی دلانش معدنست

Қалби моро ончунон омад ки мисро кимиё

قلب ما را آنچنان آمد که مس را کیمیا

Аз ҳавои ту ҳронксро ки дар дили зарраи иист

از هوای تو هرآنکس را که در دل ذره ییست

Рӯзу шаби гӯи ҳамчуи зарраи чарх май зани дрҳўо

روز و شب گو همچو ذره چرخ می زن درهوا

Аз сафи мардони роҳи ишқи ту ҳар дам кунад

از صف مردان راه عشق تو هر دم کند

Дафъи тири ҳодиса ҳамчун сипари теғи қазо

دفع تیر حادثه همچون سپر تیغ قضا

Ишқат аз шайтон кунад инсони вози инсони малик

عشقت از شیطان کند انسان واز انسان ملک

Одамӣ аз пашм қолӣ созад аз неи бӯрё

آدمی از پشم قالی سازد از نی بوریا

Бар сари Кувайт чу ошиқи пои дор доман кашад

بر سر کویت چو عاشق پای دار دامن کشد

Даст ӯ ӯро чунон бошад ки Мӯсоро Асо

دست او اورا چنان باشد که موسی را عصا

Ҷои ошиқ дар ду олами ҳеҷ каси норади бадаст

جای عاشق در دو عالم هیچ کس نارد بدست

Кндрони олам ки пой ӯст онҷо нест ҷо

کندران عالم که پای اوست آنجا نیست جا

Ҳамчуи ошиқро тавваҷуҳ дар ду олами сӯии тест

همچو عاشق را توجه در دو عالم سوی تست

Рӯи бадаргоҳ сулаймон кард ҳудҳуд аз сабо

رو بدرگاه سلیمان کرد هدهد از سبا

Сайфи фарғонии барин дар узри гӯ ҳоҷат бихоҳ

سیف فرغانی برین در عذر گو حاجت بخواه

Назд ӯ ҳам узр мақбуласт ваҳми ҳоҷати раво

نزد او هم عذر مقبولست وهم حاجت روا

Бо бути андар каъба натавон рафт вабои саг дар ҳарам

با بت اندر کعبه نتوان رفت وبا سگ در حرم

Бар дар ҷонон агар аз хештан рафтӣ биё

بر در جانان اگر از خویشتن رفتی بیا

Сайфи фарғонӣ чу ғоиб гардад аз даргоҳи ту

سیف فرغانی چو غایب گردد از درگاه تو

Зарраро бо меҳр кӣ бошад дигар бори алтқо

ذره را با مهر کی باشد دگر بار التقا