Касе ки азлби ширини ту даҳон хуш кард

کسی که ازلب شیرین تو دهان خوش کرد

Бабўса тўдли хештан чу ҷон хуш кард

ببوسه تودل خویشتن چو جان خوش کرد

Сазад ки вақти маро хуш кунӣ бидон рухи хуб

سزد که وقت مرا خوش کنی بدان رخ خوب

Ки гул бар ваии накӯи вақти булбулон хуш кард

که گل بر وی نکو وقت بلبلان خوش کرد

Даҳони ғунчаи лаб ва рӯй чун гулистонат

دهان غنچه لب و روی چون گلستانت

Бҳорўори чўгли србсри ҷаҳон хуш кард

بهاروار چوگل سربسر جهان خوش کرد

Агарчӣ васли ту мأмўли мо буд лекин

اگرچه وصل تو مأمول ما بود لیکن

Чу ғофилони бомли дил наме тавон хуш кард

چو غافلان بامل دل نمی توان خوش کرد

Аҷаби мадори марогар сухан шавад ширин

عجب مدار مرا گر سخن شود شیرین

Ки зикри шаҳди лаби ту марои забон хуш кард

که ذکر شهد لب تو مرا زبان خوش کرد

Кунун ки мавсими наврӯзи гашти вабоади баҳор

کنون که موسم نوروز گشت وباد بهار

Вазиди ногуҳи вотроФи бӯстон хуш кард

وزید ناگه واطراف بوستان خوش کرد

Гуласт гӯйии толеъ шудаи збрҷи ҳамл

گلست گویی طالع شده زبرج حمل

Ситора ӣӣ ки замини рочўи осмон хуш кард

ستاره یی که زمین راچو آسمان خوش کرد

Насими буи ту оварад вмо нёсудем

نسیم بوی تو آورد وما نیاسودیم

Бмрҳми ту ҷироҳоти хастагон хуш кард

بمرهم تو جراحات خستگان خوش کرد

Бабанда гуфт биёи кони азизи Мисри ҷамол

ببنده گفت بیا کآن عزیز مصر جمال

Чу Юсуфаст ки дил бо бародарон хуш кард

چو یوسف است که دل با برادران خوش کرد

Рух чу моҳи ту маншури малик хӯбӣ дошт

رخ چو ماه تو منشور ملک خوبی داشت

Хати ту барсари маншур ӯ нишон хуш кард

خط تو برسر منشور او نشان خوش کرد

Бадваст гуфтам ҳаргизи тавон бдрўишӣ

بدوست گفتم هرگز توان بدرویشی

Дили рақиби гадо рӯй ӯ бенон хуш кард

دل رقیب گدا روی او بنان خوش کرد

Чу гурбагони сари суфра коса ме лӣсанд

چو گربگان سر سفره کاسه می لیسند

Куҷои тавон дили сагро бостхўон хуш кард

کجا توان دل سگ را باستخوان خوش کرد

Барои халқ сухан гуфт сайфи фарғонӣ

برای خلق سخن گفت سیف فرغانی

Бшҳди хеши магаси коми дигарон хуш кард

بشهد خویش مگس کام دیگران خوش کرد