Хамр ишқат хӯрдам ва кардам бмстии кашфи роз

خمر عشقت خوردم و کردم بمستی کشف راز

Аз шаробӣ инчунин кардан ҳаромаст эҳтироз

از شرابی اینچنین کردن حرامست احتراز

Марҳабои мисатони хамри ишқ каз сидқи қадам

مرحبا مستان خمر عشق کز صدق قدم

Тарк сар карданду даст аз дӯст нагирифтанд боз

ترک سر کردند و دست از دوست نگرفتند باز

Чун чароғи ма буд аз осмони машкоти ман

چون چراغ مه بود از آسمان مشکات من

Бар замингар ҳамчуи шамъам сар биндозӣ бгоз

بر زمین گر همچو شمعم سر بیندازی بگاز

Зотши шавқи ту моро дар дили ин сӯзиш хушаст

زآتش شوق تو ما را در دل این سوزش خوشست

Чун ниёз аз ошиқи маҳҷӯр ва аз маъшӯқи ноз

چون نیاز از عاشق مهجور و از معشوق ناز

Аз барои хизматати худро ҳаме шавем бошак

از برای خدمتت خود را همی شویم باشک

Худ куҷои ҷоиз буд бе ин таҳорати он намоз

خود کجا جایز بود بی این طهارت آن نماز

Ҳамчу ( ту ) шоҳӣ куҷо дидаст дар майдони ҳасан

همچو (تو) شاهی کجا دیدست در میدان حسن

Бар рухи нтъи замини ин осмони муҳраи боз

بر رخ نطع زمین این آسمان مهره باز

Ҳаст андар рӯй хубати оби ҳасании комдст

هست اندر روی خوبت آب حسنی کآمدست

Оташ аз тоби рухи ту ҳамчуи шамъи андари гудоз

آتش از تاب رخ تو همچو شمع اندر گداز

Парда аз рӯ давр кун то ман бмҳтоби рахт

پرده از رو دور کن تا من بمهتاب رخت

Дар шаби зулф ту ҷӯям ин дил гум гашта боз

در شب زلف تو جویم این دل گم گشته باز

Подшоҳи ҳасани шаҳри ошӯб ( ман ) бо банда гуфт

پادشاه حسن شهر آشوب (من) با بنده گفت

эй басии султон шудаи Маҳмӯди ҳасанатро Аёз

ای بسی سلطان شده محمود حسنت را ایاز

Кндрини роҳ эй писар то икнФси дории бпўӣ

کندرین راه ای پسر تا یکنفس داری بپوی

Вндрин нарад эй фалон то муҳра ӣӣ дорӣ бибоз

وندرین نرد ای فلان تا مهره یی داری بباز

Аз паии ҷавлони бунаи сар дар хами чавгони ишқ

از پی جولان بنه سر در خم چوگان عشق

Харсавории тобкии асбии дарин майдон битоз

خرسواری تابکی اسبی درین میدان بتاز

Дар нишеби нестӣ бо дасти баради ишқи мо

در نشیب نیستی با دست برد عشق ما

Пои муҳками дор то чун кӯҳи гардии сарфароз

پای محکم دار تا چون کوه گردی سرفراز

эй бабўса лаъли ту дар ком ҷонам карда май

ای ببوسه لعل تو در کام جانم کرده می

Ваии бғмзаҳи чашми ту дар гӯш ақлам гуфта роз

وی بغمزه چشم تو در گوش عقلم گفته راز

Гӯшмолам дода ӣӣ то сози гирам , баъди азин

گوشمالم داده یی تا ساز گیرم، بعد ازین

Бар канорам на чу барбат ҳам бизан ҳам май навоз

بر کنارم نه چو بربط هم بزن هم می نواز

Сайфи фарғонӣ бар авҷи ишқи мо парвози ту

سیف فرغانی بر اوج عشق ما پرواز تو

Чун ниҳон монад ки зери пар ҷлоҷл дошт боз

چون نهان ماند که زیر پر جلاجل داشت باز