Кибр бо аҳли муҳаббати ноз бо аҳли ниёз

کبر با اهل محبت ناز با اهل نیاز

Кори маъшӯқон будгар ошиқии чандини мноз

کار معشوقان بود گر عاشقی چندین مناز

Ошиқ аз олоиш кунин бошад барҳазар

عاشق از آلایش کونین باشد برحذر

Ҳурӣ аз ороиш машшота бошад бе ниёз

حوری از آرایش مشاطه باشد بی نیاز

Кори баҳр дӯст кун , бродўст бошад музди ту

کار بهر دوست کن، برادوست باشد مزد تو

Душмани тест ончӣ дорад мари туро аз дӯсти боз

دشمن تست آنچه دارد مر ترا از دوست باز

Нон барои ӯ хурӣ бо рӯза ҳамсангӣ кунад

نان برای او خوری با روزه همسنگی کند

Хоби баҳр ӯ кунӣ камтар набошад аз намоз

خواب بهر او کنی کمتر نباشد از نماز

Ҷони худро дар Раҳон ишқ навора зи худ

جان خود را در رهان عشق نه واره ز خود

Боз шуд мурғӣ ки ӯро туъма худ кард боз

باز شد مرغی که او را طعمه خود کرد باز

Гарчи мамлукаст чун манзур султонӣ шавад

گرچه مملوکست چون منظور سلطانی شود

Кӯс Маҳмӯдӣ занад дар сафи маҳбӯбони Аёз

کوس محمودی زند در صف محبوبان ایاز

Ҳамчуи шамъ ар ошиқӣ бо сӯзи дил бо оби чашм

همچو شمع ار عاشقی با سوز دل با آب چشم

Шаби бурузовар , гуҳӣ май сӯз ва гоҳе май гудоз

شب بروز آور، گهی می سوز و گاهی می گداز

Гар бигӯед дӯсти ашк аз сари фурӯи борӣ чу шамъ

گر بگوید دوست اشک از سر فرو باری چو شمع

Вар бихоҳад бози оташ дар даҳонгирӣ чу газ

ور بخواهد باز آتش در دهان گیری چو گاز

Гар дилат ӯро хўҳди танро чаҳ иззат ҷон бидиҳ

گر دلت او را خوهد تن را چه عزت جان بده

Вари зи қадараши огаҳии зарро чаҳ қимат сар бибоз

ور ز قدرش آگهی زر را چه قیمت سر بباز

Вари бҷон қасдат кунад май байни қазоро ҷумлаи адл

ور بجان قصدت کند می بین قضا را جمله عدل

Вари зи ту неъмати барад май рӯи балоро пеши боз

ور ز تو نعمت برد می رو بلا را پیش باز

Вар диҳад дастат ки худро пой бар гардан наҳй

ور دهد دستت که خود را پای بر گردن نهی

То бълиини надории монеъии сар бар фароз

تا بعلیین نداری مانعی سر بر فراز

Сайфи фарғонии з худ бигузар қадам дар роҳ на

سیف فرغانی ز خود بگذر قدم در راه نه

Дар саворон бингар ва бо хари дарин майдони мтоз

در سواران بنگر و با خر درین میدان متاز