эй рухи хуби ту офтоби ҷаҳони сӯз

ای رخ خوب تو آفتاب جهان سوز

Ишқи ту чун оташи вФроқи ту ҷони сӯз

عشق تو چون آتش وفراق تو جان سوز

Шавқи лқоءи ту бодаи тараби ангез

شوق لقاء تو باده طرب انگیز

Ишқи ҷамоли ту оташӣаст ҷаҳони сӯз

عشق جمال تو آتشی است جهان سوز

Дрдли маҷнӯн чаҳ сӯз буд злилӣ

دردل مجنون چه سوز بود زلیلی

Ҳаст мроози ту эйнигор ҳамон сӯз

هست مرااز تو ای نگار همان سوز

Халқи ҷаҳон мухталиф шуданд нигоро

خلق جهان مختلف شدند نگارا

Пардаи барандози азони яқини гумони сӯз

پرده برانداز ازآن یقین گمان سوز

Кард сияҳи дили марои бадвади маломат

کرد سیه دل مرا بدود ملامت

Ақл ки чун ҳизум турост гарони сӯз

عقل که چون هیزم تراست گران سوز

Рӯи ғами он моҳ рӯ махӯр ки надорад

رو غم آن ماه رو مخور که ندارد

Ҳар даҳании тоби он таоми даҳони сӯз

هر دهنی تاب آن طعام دهان سوز

Дар раҳи савдоӣ ӯ мабош кам аз шамъ

در ره سودای او مباش کم از شمع

Грнкшндт бирав бимири дарони сӯз

گرنکشندت برو بمیر درآن سوز

Бо ки тавон гуфт сари ишқ чу бо худ

با که توان گفت سر عشق چو با خود

Дам натавон зад азин ҳадиси забони сӯз

دم نتوان زد ازین حدیث زبان سوز

Дар сухани аргрми гашти сайфи азони гашт

در سخن ارگرم گشت سیف ازآن گشت

То бадалии дрФтди азин суханони сӯз

تا بدلی درفتد ازین سخنان سوز